کد خبر : 33505
تاریخ انتشار : یکشنبه ۴ آذر ۱۳۹۷ - ۷:۳۳
103 بازدید بازدید

احمد حقیقی؛

شو درمانی افاقه نمی کند آقای وزیر!

شو درمانی افاقه نمی کند آقای وزیر!
آقای وزیر آموزش و پرورش که البته همه ما آرزو می کنیم در کارش موفق باشد و اوضاع این وزارتخانه را رتق و فتق کند این مسائل را خوب می داند و انشاءالله متوجه هست که کار از امید درمانی و شوگرایی گذشته است. آموزش و پرورش مدیر بله قربان گو نمی خواهد که همین بله قربان گویی پدر نظام تعلیم و تربیت را در آورده و به مدارس هم تسری یافته...؛

از دیر باز عادت کردیم که وزیر آموزش و پرورش را فردی ببینیم که ظواهر و آداب رسمی را در حد کمال رعایت می کند و حتی اگر سال ها از معلمی فاصله گرفته باشد- که معمولا این چنین است- برای حفظ ظاهرهم که شده  به کسوت خود ابراز وفاداری کند.

اما مدتیست نظام تعلیم و تربیت وزیری را بر تارک خود می بیند که بیشتر دوست دارد خود را متفاوت از اسلافش نشان بدهد، به همین دلیل علاقه زیادی به رسانه ها نشان می دهد. توییت می کند، در شبکه های مجازی سرک می کشد، در مدارس و مناطق مختلف به طور سرزده البته با پیش بینی تیم خبری! حضور می یابد، دستور می دهد مسابقه فینال باشگاه های آسیا در مدارس پخش شود و … که در قاموس سیاست پیشگان از آنها به اقدامات نمایشی و پوپولیستی تعبیر می شود.

 

حالا چرا آقای وزیر دست بدامان این شوها شده خود سوال مهمی است. اگر وزیر جوان ارتباطات تابوشکنی می کند، مثلا شلوار جین می پوشد و لباس آستین کوتاه و البته برخی اوقات حرف های تند و تیزی می زند که با خاستگاه او نمی خواند، می شود آن را در خوشبینانه ترین حالت گذاشت به پای جوانی و بی تجربگی و در بد بینانه ترین حالت گذاشت به پای اینکه ماموریت دارد! برای چه؟  برای اینکه به افکار عمومی بگوید وزیر قدرت دارد، اراده دارد و کاره ای است! حال آنکه مخابرات به عنوان پایه و اساس ارتباطات کشور از تیول دولت خارج است و ساز خود را کوک می کند… بگذریم از این حرف ها و به ماجرای خود بپردازیم، آقای بطحایی وزیر محترم آموزش و پرورش اما باید متوجه باشد که تفاوت وزارتخانه او و جوان اول هیات دولت از زمین تا آسمان است.

 

او کلید وزارتخانه ای را در دست گرفته که بیش از ۱۳ میلیون دانش آموز، یک میلیون معلم و حداقل نیمی از خانواده های کشور را مخاطب خود می بیند. مدیریت وزارتخانه های را عهده دار است که بیش از ۹۰درصد کارکنانش زیر خط فقر هستند، نیمی از پرسنل آن به سن بازنشستگی رسیده اند اما دولت از جایگزین کردن آنها خودداری کرده است، بسیاری از دانش آموزان مناطق محروم در مدارس کانکسی و کپری و مخروبه تحصیل می کنند. همکارانش برای سیر کردن شکم عهد و عیال به مشاغل دوم و سوم رو آورده اند، نمره فروشی در مدارس باب شده، قبح پول گرفتن از اولیا در مدارس ریخته، مدیران برای اداره مدارس اعانه بگیر و صدقه جمع کن شده اند و ….

 

آقای وزیر که البته همه ما آرزو می کنیم در کارش موفق باشد و اوضاع این وزارتخانه را رتق و فتق کند این مسائل را خوب می داند و انشاءالله متوجه هست که کار از امید درمانی و شوگرایی گذشته است. آموزش و پرورش مدیر بله قربان گو نمی خواهد که همین بله قربان گویی پدر نظام تعلیم و تربیت را در آورده و به مدارس هم تسری یافته…

 

وزارتخانه ای که فرهیختگی از سر و روی مدیرانش می بارید اکنون به دست افرادی اداره می شود که معرف خوبی برای خانواده  بزرگ  فرهنگیان کشور نیستند. آموزش و پرورش وزیر برش دار و عملگرا می خواهد، برای مردمانی کارد به استخوان رسیده شو درمانی افاقه نمی کند!

 

منبع: تیتر یک آنلاین

برچسب ها :

ناموجود
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

آخرین خبرها

یادداشت

تبلیغات استخدام معلم تابناك وب تبلیغات تبلیغات تابناك وب