کد خبر : 32159
تاریخ انتشار : پنج شنبه ۵ مهر ۱۳۹۷ - ۵:۴۶
190 بازدید بازدید

زهرا علی اكبری؛

اول مهرماه است مغتنم شمریدش

اول مهرماه است مغتنم شمریدش

مگر می شود ماه مهر از راه برسد و آسمان ابر پرنگین به خود بگیرد و خنکای پاییزی تن را نوازش کند ، اما ذهن و اندیشه سرشار از خاطرات روزگاران تحصیل و مدرسه رفتن ومعلم وناظم نشود. بدون شک یکی از خاطره انگیز ترین و موثرترین دوران زندگی ما ایرانیان مهرماه و کلاس درس

مگر می شود ماه مهر از راه برسد و آسمان ابر پرنگین به خود بگیرد و خنکای پاییزی تن را نوازش کند ، اما ذهن و اندیشه سرشار از خاطرات روزگاران تحصیل و مدرسه رفتن ومعلم وناظم نشود. بدون شک یکی از خاطره انگیز ترین و موثرترین دوران زندگی ما ایرانیان مهرماه و کلاس درس و نیمکت و دوستان جدید است، دورانی که تا پایان سال های تحصیل در مدرسه، پر از هیاهو ، فرصت سازی و اندیشه محوری است . مهرماه است و مدارس برای حضور دانش آموزان پس از سه ماه تعطیلات تابستانی آماده شده اند و آن طرف دانش آموزانی هستند که علاوه بر شادی و یا در برخی موارد غم و غصه دوباره شروع شدن درس و کتاب و مدرسه ، آنچه را در ذهن می پرورانند برگرفته از این شوق و اشتیاق است که سالی دگر را در کنار دوستان و همکلاسان خود در کسب علم و مهارت به شادی و نشاط سپری کنند . و اما چقدر از این رویا در مدارس ما ممکن و تصور شدنی است ؟!!!

پس از آنکه کشور از جنگی تحمیلی و هشت ساله رها شد ، قریب به اتفاق نهادها و سازمان های مختلف برآن شدند که با تخصص محوری و ژرف اندیشی به آبادی و سامان مملکت برسند و خوشبختانه توانستند تا حدودی آن همه ویرانی و دردهای روانی و روحی راکاهش دهند. در همان دوران که با کمترین امکانات و تجهیزات فناورانه و تکنولوژی باید به مدرسه می رفتیم و سواد خواندن و نوشتن به دست می آوردیم ، تمام ذوق و شوق روزهای پایانی شهریورماه برای دانش آموزان این بود که برای رفتن به مدرسه و سال تحصیلی جدید خود را آماده کنند و به طور مثال کتاب های درسی که از کتابفروشی خریداری می شد را جلد کنند و یا دفترهای خودرا خط کشی کنند . خط کشی کردن دفتر به این رسم و سیاق بود که با خودکار قرمز و یاسبز- بسته به سلیقه هر کسی- چند سانی متر از حاشیه ورق های دفتر را با خطی نشان می کردیم و در اوج هنرمان این خط ها را دورنگی می کشیدیم و کسی که در دفترش با۲خط رنگی،خط کشی کرده بود بدون شک در بین همکلاسی ها با غرور بیشتری دفتر خود را ورق می زد . بر روی مداد تراش و پاک کن و دیگر وسایلی که داشتیم نام می نوشتیم و با این حال اگر در کلاس درس، دوستی طلب وسیله ای می کرد از جان و افتخار به او از داشته های خود می دادیم …آن روزها آن شهریورماه ها و مهرماه ها اینگونه سپری می شد و معلمان و متولیان آموزش و پرورش بخوبی می دانستند چه هدفی دارند و چه می خواهند .البته آنچه در آن دوران باید بیشتر مورد نظر قرار می گرفت و افسو س که بسترسازی برای آن نشد این بود که پس از انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی بی گمان کشور نیاز به اصلاحات و تحولات برنامه ای ضروری در نظام آموزشی و پرورشی خود داشت و هراس از وابستگی به کشورهای دیگر و بعضا برخی افکار متعصبِ نابجا، اجازه ی ارتقا و پیشرفت را در این حوزه نداد . روزها در حال طی شدن بود و جهان در حال جهانی شدن و تئوری های آموزشی و یادگیری در حال تغییر کردن و ما هم که در ذهن خودمان به اصرار فرار از بیگانه و تکیه بر قوای دانش داخلی را داشتیم هر روز از مسیر نوین تعلیم و تربیت دورتر شدیم. به جایی رسیدیم که از تحولات و پیشرفت نظام های آموزشی تنها به مقدار اندکی از تجهیزات و تکنولوژی ها بسنده کردیم و نرم افزار آن را رها کردیم .

امروز دانش آموزان ما نه دفتر خط کشی می کنند و نه نگران گم شدن مداد و پاک کن خود هستند اما نگران آینده ی علمی و مهارتی شان هستند امروز آنان به فضای آموزشی استاندارد و با نشاط، تجهیزات آموزشی مطلوب ، دانش به روز معلمان و مهارت های زندگی نیاز دارند.اگر آسیب های اجتماعی روز به روز در مدارس فغان بیشتری پیدا می کند تنها ایراد از معلم و چارچوب کلاس نیست، باید برگشت به سیاست ها و تصمیمات مطرحی که در راس این نظام آموزشی گرفته می شود واجرا می شود. دقت که شود آنچه به دید می آید مدارسی است که به دلیل بله قربان گویی ها و اجرای شیوه نامه ها و آیین نامه ها ، سنگین حرکت می کنند و نشاط و شادابی ویژگی گمشده ای است که کمتر در آنهایافت می شود.

اول مهرماه است دانش آموزان شروعی را تصمیم گرفته اند و چشم اندازی برای آن ترسیم کرده اند، مدارس آذین بند حضور دانش آموزان شده اند و معلمان آماده ی یاددهی و مهارت آموزی، فرصت مغتنمی است آن را با برنامه های ثقیل و بی محتوا از دست ندهیم. باورکنیم که جامعه با وجود آینده سازان خلاق ، متعهد، کارآفرین، متخصص اندیشمند، کارآمد و توانمند علمی ومهارتی به مراتبی از کمال توسعه و پیشرفت دست پیدا می کند که ضرورت دنیای امروز است.

 

جهان صنعت

برچسب ها :

ناموجود
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

آخرین خبرها

یادداشت

تبلیغات استخدام معلم تابناك وب تبلیغات تبلیغات تابناك وب