کد خبر : 31537
تاریخ انتشار : پنج شنبه ۱۵ شهریور ۱۳۹۷ - ۱:۴۴
233 بازدید بازدید

زهرا علی اكبری؛

رایج ترین اشتباهات والدین در روند تحصیلی و آموزش فرزندان

رایج ترین اشتباهات والدین در روند تحصیلی و آموزش فرزندان

روز ۲۵ ام ماه ذی الحجه در تقویم رسمی کشور به نام روز خانواده و تکریم بازنشستگان نامگذاری شده و علت انتخاب این روز شأن نزول آیه «هل اتی» در سوره الانسان که راجع به خانواده و استحکام پایه‌های آن است عنوان شده است. یادداشت حاضر قصد دارد درهمین راستا و درآستانه فرا رسیدن سال

روز ۲۵ ام ماه ذی الحجه در تقویم رسمی کشور به نام روز خانواده و تکریم بازنشستگان نامگذاری شده و علت انتخاب این روز شأن نزول آیه «هل اتی» در سوره الانسان که راجع به خانواده و استحکام پایه‌های آن است عنوان شده است. یادداشت حاضر قصد دارد درهمین راستا و درآستانه فرا رسیدن سال تحصیلی جدید به نقش و تاثیر خانواده در آموزش فرزندان بپردازد.

آموزش برای هر انسان از زمان تولد به دلیل افزایش کیفیت زندگی فردی و اجتماعی ضروری است. حتی اگر افراد توانایی خود آموزی داشته باشند، قطعا به آموزش دهندگان دیگری نیاز دارند تا آنها را علاوه بر آموزش با مهارت‌های زندگی آشنا کنند چرا که فرآیند آموزش در آموزش و پرورشِ فراگیر و یادگیری شخصی ، می تواند بهترین شیوه زندگی را به کودکان آموزش می‌دهد و هدف آموزش و پرورش، تغییر و توسعه رفتار فرد در یک روش هدفمند و مناسب با اصول مشخص است. بنابراین مهمترین و موفق ترین شکل آموزش و پرورش در نظام‌های نوین همراه با خانواده است، زیرا خانواده اساس و پایه آموزش است و والدین می‌خواهند فرزندان خود را به یک فرد سودمند برای خود، جامعه و محیط زیست تبدیل کنند.

در گذر سال‌ها و قرن‌ها، زندگی انسان استانداردهای بسیار متفاوتی را شاهد بوده است، مثلا امروزه دسترسی و پردازش اطلاعات آسان تر است و فنآوری‌هایی که بیست سال پیش قابل تصور نبود، به بخش مهمی از زندگی ما تبدیل شده است. واضح است که باتوجه به این تغییرات و فرایندهای جهانی شدن ، افراد به ویژه کودکان باید در یک مسیر موثر و دقیق از آموزش به منظور دستیابی سریعتر به تغییرات دانشی و مهارتی قرار گیرند. صاحبنظران آموزشی و تربیتی معتقدند که در محیط‌های مختلف خانوادگی، کودکان از طریق انجام فعالیت‌های متنوع تجربیات مختلفی را به دست می‌آورند و به طور مداوم در معرض طیف رفتاری و کرداری افراد بانفوذ زندگی خودهستند. در شرایط اجتماعی امروز، خانواده مسئولیت بزرگی و بسیار سختی دارد و به عنوان عضو اصلی و مراقب مناسب بر روی سلامتی فرزندان، توسعه فیزیکی، آموزش و پرورش ، ایجاد ارتباطات فکری، ایجاد ارزش‌های اخلاقی و اعتقادی و نگرش‌ها، عادت‌ها و همچنین ایجادروابط فرهنگی و خوب با خانواده و جامعه نقش دارد. تحقیقات نشان می‌دهد که ۶۵ درصد از رشد شخصیت کودکان تا ۶ سالگی رخ می‌دهد و نفوذ و تاثیر خانواده در توسعه شخصیت کودک و چگونگی آموزش فرزندان در دوره پیش دبستانی و علاقه خانواده به یادگیری کودکان در این دوران بسیار مهم است. در این دوره خانواده در موقعیتی مثبت قرار دارد و می تواند در کنار آموزش‌های مدرسه‌ای ضمن سازگاری و اجتماعی شدن فرزندان برای قبول شرایط جدید،آنان را آگاهانه تر تربیت کند و موفقیتی پایدار در دوران مدرسه را به ارمغان آورد. البته خلاف این هم وجود دارد که خانواده وظایف خود را بخوبی اجرا نکرده است و کودکان مبتلا به اختلالات شخصیتی و رفتاری هنگامی که شروع به تحصیل می‌کنند، مشکلات سازگاری را تجربه می‌کنند.

هنگامی که کودکان با چنین شرایطی مواجه می‌شوند، اعتماد به نفس خود را از دست می‌دهند، ناراحت می‌شوند و می‌خواهند از محیط اجتماعی که هستند فرار کنند. بنابراین، عدم لذت بردن از مدرسه و درسهایی که زیاد و فّرار هستند، می‌تواند به شکست‌های تحصیلی منجر شود.
دیدارهای معلمان با والدین نمونه خوبی از دخالت خانواده در آموزش فرزندان است، اما هماهنگی بین کلاس و خانه باید حفظ شود تا بتوان تجربه یادگیری مطلوب را فراهم آورد. این هماهنگی به این معنی است که باید در مورد موضوعاتی چون زمان درس خواندن، تکلیف نوشتن ، کمک‌های خانگی، رفتار احترام آمیز با دیگران، میان مدرسه و خانه توافق داشته باشند. محیط خانواده صلح آمیز بر زندگی و رشد شخصیت کودک تأثیر قابل توجهی دارد و کودک باید از هر گونه استدلال و همچنین فشار فیزیکی و عاطفی دور باشد. بدون حمایت خانواده از قوانین و روال آموزشی مدرسه، موفقیت تحصیلی کودک می‌تواند در معرض خطر باشد. مشارکت مدرسه برای تعامل با خانواده‌ها، از جمله استراتژی‌هایی است که مدارس و معلمان از آن استفاده می‌کنند و احساس رضایت دارند.

در ادامه به رایج ترین اشتباهات والدین در روند تحصیلی و آموزش فرزندان پرداخته می شود:

*یکی از اشتباهات خانواده‌ها این است که فرزندان خود را به عنوان یک فرد و شخصیت متکی به خویش قبول نمی کنند. عدم پذیرش باعث می شود رفتارهای فرزندشان را عجیب و غریب تصورکنند. در این مورد، خانواده‌ها ترجیح می دهند که فرزندان را با شخصیت‌های که دوست دارند، نه شخصیت‌های شخصی فرزندان، تربیت کنند. چنین رویکردی برآموزش کودک تاثیر منفی دارد و منجر به مشکلات شخصیتی خواهد شد و زندگی علمی و مدرسه‌ای وی نیز تحت تاثیر قرار خواهد گرفت.

* نگرانی خانواده‌ها و دیدن دنیای بیرون به عنوان یک تهدید برای کودک بر توسعه اجتماعی آنان تأثیر ناخوشایندی می‌گذارد. به خصوص، تفکر نزدیک شدن به فرزند برای جلوگیری از ارتباط گیری وی با محیط پیرامون به کودک صدمه می‌زند و او را تبدیل به یک فرد وابسته می کند. توسعه اجتماعی در کودکان یک مسئله مهم برای موفقیت در آموزش است.

*دربرخی موارد والدین برای فرزندان خود آرزو می کنند. از همان قبیل آرزوهایی که در زندگی خود داشته اندو هرگز به حقیقت نپیوسته است. خانواده باید بداند که هر فرد صلاحیت و منافع خاص خود را دارد و زمینه‌های منافع و علاقمندی کودکان باید کشف شود تا آنها به منافع و استعدادهای خود هدایت شوند.

* تنها مقایسه‌ای در آموزش ماخوذ به نتیجه است که با توسعه علمی ومهارتی کودک مناسب باشد و بی شک مقایسه باید براساس سن رشدی کودک و نه با یک فرد دیگر باشد. هر کودک دارای منافع و شخصیت متفاوت است و اگر خانواده مقایسه را با همسالان وی و یا افراد دیگر مطرح کند کودک دچار تردید در رشد شخصیتی و تجربه اندوزی می شود.

* خانواده باید بر توسعه اجتماعی-عاطفی کودکان نظارت و آگاهی داشته باشد و برانجام مسوولیت‌های فرزندان کنترل و رهبری دلسوزانه‌ای داشته باشد و در هر دوره از مقاطع تحصیلی و سنی از آنان حمایت کند. آنها می‌توانند فعالیت‌های آموزشی را با هم انجام دهند و در امور دیگر زندگی با کمک کردن به یکدیگر همکاری و همراهی داشته باشند.

براساس نظریه ایرکسون در توسعه روان شناختی، اهداف توسعه و درگیری‌های رشد در همه سنین وجود دارد. اریکسون زندگی انسانی را از لحاظ رشد روانی و اجتماعی به ۸ مرحله تقسیم می‌کند و استدلال می‌کند که درگیری‌های هر مرحله باید با موفقیت حل شود. درگیری‌های عاطفی حل نشده در هر مرحله در یکی از قسمت‌های بعدی منعکس می‌شود و تا زمانی که یک راه حل پیدا نشود مشکلات شخصیتی ایجاد خواهد شد. در این راستا، اهمیت خانواده آشکارتر می‌شود. ضروری است کودک احساس کودکی و نشاط کند. جملاتی مانند «شما یک مرد هستید، شما یک خانم هستید، اکنون رشد کرده‌اید، شما دیگر یک کودک نیستید» ساینده و غیر آموزشی هستند. کودکان باید بازی کنند، حرکت کنند، تجربه کسب کنند، محیط خود را بشناسند ودوران کودکی خوبی را سپری کنند چرا که بازی‌ها و شادابی جسمی و روحی مهم ترین ابزار برای توسعه هوش کودکان است و در این مسیر خانواده و همراهی‌هایش مهم ترین عنصر توسعه خواهد بود.

منبع: روزنامه مردم سالاری

برچسب ها :

ناموجود
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

آخرین خبرها

یادداشت

تبلیغات استخدام معلم تابناك وب تبلیغات تبلیغات تابناك وب