کد خبر : 31002
تاریخ انتشار : پنج شنبه ۲۵ مرداد ۱۳۹۷ - ۵:۱۸
113 بازدید بازدید

محمدرضا نيك‌نژاد ؛

بانوی آموزش و صلح

بانوی آموزش و صلح

«صلح در دو شکل، صلح درون و صلح بیرون وجود دارد. صلح درون: وقتی فرد با خودش در آشتی است، احساس می‌کند انسان خوبی است، خوب کار می‌کند، نسبت به دیگران احساس محبت می‌کند و به آنان کمک می‌کند. چنین فردی با جامعه‌اش (خانواده، محله، روستا و شهر) آشتی است و با مجموعه‌ای که در

«صلح در دو شکل، صلح درون و صلح بیرون وجود دارد. صلح درون: وقتی فرد با خودش در آشتی است، احساس می‌کند انسان خوبی است، خوب کار می‌کند، نسبت به دیگران احساس محبت می‌کند و به آنان کمک می‌کند. چنین فردی با جامعه‌اش (خانواده، محله، روستا و شهر) آشتی است و با مجموعه‌ای که در آن زندگی می‌کند، موافق است. به این ترتیب صلح درون خود را به جامعه تعمیم می‌دهد…. می‌توان گفت فرهنگ صلح از طرف فرد با خود شروع می‌شود و سپس کل جامعه بشری را در بر می‌گیرد و تا رابطه انسان با کائنات گسترش پیدا می‌کند….صلح درون از هنگام تولد و حتی دوره جنینی شروع می‌شود. در واقع می‌توان گفت صلح درون احساس هماهنگی با محیط است. این محیط، محیطی مادی و عاطفی است. اگر به کودک گرسنه به موقع غذا یا شیر برسد یا با نگاه و لبخند محبت‌آمیز در محیطی آرام، او را در آغوش گیرند و ‌تر و خشک کنند، در وجود او احساس امنیت و آرامش خاطر پدید می‌آید و کودک سرشار از اعتماد رشد می‌کند. در چنین محیطی بنیاد صلح درونی پایه‌گذاری می‌شود. اما کودکی که نمی‌داند غذا خواهد داشت یا نه، کسی مراقبش هست یا نه، احساس امنیت نمی‌کند.

طبیعی است در این حالت صلح درون در وی رشد می‌کند.» (توران میرهادی «صلح را از کودکی باید آموخت» به کوشش پریچهر نسرین پی، شرکت تهیه و نشر فرهنگنامه کودک و جوانان) این روزها فراخوان دومین دور از اکران اینترنتی مستند «توران خانم» آغاز شده است. این فیلم که کار مشترکی رخشان بنی‌اعتماد و مجتبی میرتهماسب است، نمای کوچکی از زندگی و تلاش‌های «توران میرهادی» را به نمایش می‌گذارد. با اینکه مستند «توران خانم» گذرا به زندگی این اندیشمند آموزشی، کنشگر فرهنگی، کوشنده اجتماعی و شهروند مسوول می‌پردازد اما به خاطر به‌ کارگیری زبانی ساده و …

روایت‌های تصویری دلچسب برای مخاطب، به آسانی اندیشه و احساس بیننده را با خود درگیر کرده و آنها را تا واپسین ثانیه‌های اکران، در چالش آموختن از منش و روش و رفتار این بانوی شگفت ایرانی نگه می‌دارد. بی‌گمان رفتار و گفتار شیرین و مادرانه بانو میرهادی بر اثربخشی فیلم بسیار موثر بوده اما نمی‌توان بر توانایی و هنرنمایی دو کارگردان نامی کشورمان نیز آفرین نگفت. از نگاهِ نگارنده که یکی از دوستداران میرهادی و آموزندگان اوست، مستند «توران خانم» زمان کمی را صرفِ تلاش‌های
٢۵ ساله او در «مدرسه فرهاد» و البته کنش‌های نوآورانه‌اش در زمینه آموزش کرده است. بی‌گمان میرهادی و مدرسه فرهادش را می‌توان همسنگ با پستالوزی سوئدی و پرورشگاهش، فروبل آلمانی و کودکستانش و دیویی امریکایی و مدرسه-جامعه‌اش دانست. گرچه میرهادی در جایی‌ زاده و بالیده و به ثمر نشست که قدرش دانسته نشد و خودش و تجربه‌ها و آموزه‌های ارزشمندش، یکسر کنار گذاشته شد.

تجربه‌هایی که امروز در کشورهای پیش‌رویی مانند فنلاند دیده می‌شوند؛ میرهادی در زمانی از «صلح را از کودکی باید آموخت» سخن گفت که کمتر کسی از این زاویه به آموزش می‌نگریست؛ زمانی آموزش تجربه‌مدار را در مدرسه فرهاد به ‌کار بست که هیچ کشوری به شکل رسمی چنین روشی را به کار نمی‌گرفت و زمانی از هنر به عنوان پرورش شخصیت افراد و تعدیل‌کننده پیوندهای اجتماعی و ورود آن به آموزشِ کودکان سخن گفت که به شکل امروزی کسی تاثیر هنر در پرورش را جدی نمی‌گرفت و… با این همه، مستند «توران خانم» باید دیده شود. باید تلاش‌ها، دلنگرانی‌ها، توانایی‌ها و بخش‌های پنهانی از زیست فردی و اجتماعی این بانوی ایرانی را حس کرد و حتی چشید؛ بانویی که بیش از ۶٠ سال از عمر خویش را در راه شکوفایی نسل‌های گوناگون کشور صرف کرد. مستند «توران خانم» را ببینیم؛ اگر هم در کنار هم ببینیم، بی‌گمان لذت‌بخش‌تر و آموزنده‌تر خواهد بود.

روزنامه اعتماد

برچسب ها :

ناموجود
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

آخرین خبرها

یادداشت

تبلیغات استخدام معلم تابناك وب تبلیغات تبلیغات تابناك وب