کد خبر : 29125
تاریخ انتشار : شنبه ۲ تیر ۱۳۹۷ - ۱۷:۵۳
243 بازدید بازدید

نسرين محمد باقری؛

دختران رادریابیم…

دختران رادریابیم…

چندسال قبل معاون پرورشی دانش آموزان را به سینما برای تماشای فیلم”هیس ،دخترها فریاد نمی زنند”می برد.از روز بعد نامه های بی نام بسیاری در اتاق پرورشی دیده می شود که درآن دختران از تجربیات مشابه و از مزاحمت پدر وبرادران خود شاکی هستند. مرجان دختری ساکت و گوشه گیر در انتهای کلاس تنها می

چندسال قبل معاون پرورشی دانش آموزان را به سینما برای تماشای فیلم”هیس ،دخترها فریاد نمی زنند”می برد.از روز بعد نامه های بی نام بسیاری در اتاق پرورشی دیده می شود که درآن دختران از تجربیات مشابه و از مزاحمت پدر وبرادران خود شاکی هستند.

مرجان دختری ساکت و گوشه گیر در انتهای کلاس تنها می نشیند.نمرات او از ۵بالاتر نیست. از حرف زدن فراری است. .تمام سؤالات بی پاسخ می ماندموضوع را بامشاور در میان می گذارم.باسکوت مرجان چیزی دستگیرش نمی شود.مادرش به مدرسه دعوت می‌شود،با دختر بزرگترش در یک تولیدی کار می کنند.مادر هم از سکوت وافت تحصیلی دو سال اخیر دختر می گوید.از وضعیت پدرش می پرسم. .پدر معتاد و بیکار است.هرروز چندساعتی پدر ودختر با هم تنها هستند.مادر از اصرار دختر برای تغییر منزل و جایی که پدر آدرس آن را نداند می گوید. فکرم درگیر می شود.چیزی که به ذهنم رسیده را با مدیر در میان می گذارم.مادر هم به همین موضوع مشکوک است.

مرجان به هسته مشاوره اداره راهنمایی می شود.آنجا هم سکوت…چندباری مرجان را باچشمانی ملتمس نزدیک دفتر دیدم .خواستم حرف بزند،هربار با گریه از پیشم فرار کرد.مادر چندین جلسه از مشاورین خوب وقت می گیرد ولی درتمام جلسات دختر ساکت وسریه زیر فقط اشک می ریزد .در نهایت مشاوران محترم نتیجه می گیرند که مشکلی در میان نیست!

زهره با دبیر ادبیات رابطه خوبی دارد.مدتهاست حال روحی خوبی ندارد.دبیر ادبیات علت را جویا می شود .پس از اصرار در جریان مزاحمتهای پدر قرار می گیرد.مادر زهره می گوید در جریان است ولی چون هیچ سرپناهی ندارد مجبور به سکوت است….

چندسال قبل معاون پرورشی دانش آموزان را به سینما برای تماشای فیلم”هیس ،دخترها فریاد نمی زنند”می برد.از روز بعد نامه های بی نام بسیاری در اتاق پرورشی دیده می شود که درآن دختران از تجربیات مشابه و از مزاحمت پدر وبرادران خود شاکی هستند.

تجاوز از بزرگترین جرمها در جامعه است ووقتی پای محارم درمیان باشد،وحشتناک است.درچنین جرایمی قوانین قضایی مجازات سنگینی در نظر گرفته‌اند ،ولی تا زمانی که شکایتی نباشد چگونه می توان به قضیه رسیدگی کرد؟.

خانه در ذهن همگان نماد آرامش است،حال اگر درخانه امنیت وجود نداشته باشد چه باید کرد؟

چندسال قبل معاون پرورشی دانش آموزان را به سینما برای تماشای فیلم”هیس ،دخترها فریاد نمی زنند”می برد.از روز بعد نامه های بی نام بسیاری در اتاق پرورشی دیده می شود که درآن دختران از تجربیات مشابه و از مزاحمت پدر وبرادران خود شاکی هستند.

علاوه برمرجان وزهره ها ،دختران زیادی به دلیل عواطف و احساسات،در سنین نوجوانی مورد سوءاستفاده قرار می گیرند وبا توجه به فرهنگ جامعه ،بسیاری از آنان به دلیل ترس از آبروزیری وشرم و حیا و ناآگاهی سکوت می کنند. اثرات روانی  این گونه جرایم تا سالیان سال باقی می‌ماند وشاید هیچ گاه پاک نشود.

نپرداختن به برخی موضوعات،دلیل عدم وجود مشکلات نیست.چشمهایمان را به روی واقعیات موجود نبندیم.

کاش همان قدر که نمودارهای درصدقبولی وبالا رفتن میانگین نمرات و….موردتوجه است حال و وضع روحی دانش‌آموزان هم مورد توجه باشد. باور کنیم دختران ما نیاز به آموزش وحمایت دارند.گمان نمی کنم ،آگاهی  دختران ما باحقوق اولیه قانونی خود،برقراری روابط سالم،اطلاع از مراحل قانونی در صورت بروز مشکل البته همراه باحمایت‌های لازم  هیچ خللی در عفت عمومی جامعه وارد کند

سهم متولیان آموزش و پرورش درتأمین سلامت روحی وروانی فرزندان را نادیده نگیریم.وجود برنامه های آموزشی مناسب ،همراه باحضورفعال مشاوران،دعوت از روانشناسان متخصص و حقوقدانان آگاه در مدارس می تواند نقطه آغازی برای تأمین امنیت دخترانمان باشد.

دختران را دریابیم

نگاه

برچسب ها :

ناموجود
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

آخرین خبرها

یادداشت

تبلیغات استخدام معلم تابناك وب تبلیغات تبلیغات تابناك وب