کد خبر : 25102
تاریخ انتشار : جمعه ۴ اسفند ۱۳۹۶ - ۵:۴۸
393 بازدید بازدید

رشد بی تفاوتی اجتماعی

رشد بی تفاوتی اجتماعی

توسعه پایدار، مهم ترین شاخص رشد و پیشرفت یک کشور است و رشد مشارکت و همدلی اجتماعی یکی از مهم ترین ابزارهای سنجش توسعه پایدار در جهان محسوب می شود. اما آنچه که امروزه دراین باره با مرور وقایع هر روزه کشور، به وضوح دیده می شود، رشد بیماری «بی تفاوتی اجتماعی» است. بی تفاوتی در جامعه امروز ما نوعی بیماری اجتماعی است؛ همان گونه که در مقابل آن هر گونه اعتنای اجتماعی در مقیاس «فردی و اجتماعی» نشانه پویایی و سلامت جامعه است. زمانی که فردی در مقابل این وقایع ناگواراحساس مسئولیت در مقابل همنوع خود نداشته باشد، تعهد چندانی هم به رشد و پیشرفت جامعه خود و اعتلای فرهنگی، اجتماعی،علمی و اقتصادی آن نخواهد داشت.

یادداشت اختصاصی سایت معلم ایرانی:

 

خبر به صورت خیلی سریع در شبکه های اجتماعی و خروجی خبرگزاری ها با عناوینی مانند«هواپیمای تهران یاسوج در مسیر پرواز ناپدید شد»، «احتمال سقوط هواپیمای مسافربری در مسیر»… و در آخر «تایید سقوط هواپیمای مسافربری آر تی ۷۲ در سمیرم و جان باختن ۶۶ نفر از سرنشین های آن» قرار گرفت.
هر روز به فراخور معضلات شهرنشینی در کلان شهرتهران، با آلودگی هوای و بلعیدن میلیون های تن گاز مونوکسیدکربن توسط شهروندان، مرگ در یک قدمی هر جنبنده ای قراردارد و معمولا راه حل دم دستی، تعطیلی مدارس و عدم فروش مجوز طرح ترافیک است. ناگفته پیداست این راه حل ها فقط مسکنی زودگذر برای درمان این درد دیرین است و قطعا بدون بررسی همه جانبه، حل موضوع ابتر خواهدماند.
هر روز در لابلای صفحه حوادث روزنامه ها اخباری از واژگونی اتوبوس حامل مسافران بر اثر بی احتیاطی راننده و یا خواب آلودگی بدون بررسی دیگر جوانب مانند کیفیت خودرو، شرایط جغرافیایی جاده و ایمنی جاده و کشته و زخمی شدن تعدادی از مردم، رشد آسیب های اجتماعی  در نبود آموزش های موثر و تجویز نسخه تک عاملی ودر برخی مواقع پاک کردن صورت مسئله و ده ها مشکل و آسیب دیگر، حکایت حزین از بیمار در حال احتضاری را روایت می کند که در صورت عدم مداوا وضعیت آن بحرانی خواهدشد.
کاهش سن فحشا به ۱۲ سال، اعتیاد به مواد مخدر صنعتی، افزایش نرخ طلاق و رشد فزاینده آسیب های اجتماعی مانند قتل و خودکشی، مقابله با ابر چالش هزاره سوم یعنی آب، ترک تحصیل دانش آموزان در مناطق محروم، عدم فهم مشترک از مشکلات فرهنگی و اجتماعی کشور با توجه به موازی کاری نهادهای فرهنگی، آلودگی هوا به دلیل وجود ریزگردها و بسیاری از مشکلاتی که هر روز تیتراژ پایانی سریال زندگی ما انسان ها به تصویر می کشد و می توان با سناریوی منطقی و مناسب پایان خوبی را برای آن تصویر کرد.
توسعه پایدار، مهم ترین شاخص رشد و پیشرفت یک کشور است و رشد مشارکت و همدلی اجتماعی یکی از مهم ترین ابزارهای سنجش توسعه پایدار در جهان محسوب می شود. اما آنچه که امروزه دراین باره با مرور وقایع هر روزه کشور، به وضوح دیده می شود، رشد بیماری «بی تفاوتی اجتماعی» است. بی تفاوتی در جامعه امروز ما نوعی بیماری اجتماعی است؛ همان گونه که در مقابل آن هر گونه اعتنای اجتماعی در مقیاس «فردی و اجتماعی» نشانه پویایی و سلامت جامعه است. زمانی که فردی در مقابل این وقایع ناگواراحساس مسئولیت در مقابل همنوع خود نداشته باشد، تعهد چندانی هم به رشد و پیشرفت جامعه خود و اعتلای فرهنگی، اجتماعی،علمی و اقتصادی آن نخواهد داشت.
این در حالی است که احساس تعلق خاطر فرد به کلیت جامعه و تعهد به سرنوشت جمعی، عمل مهمی در حفظ انسجام ملی اعتلای همه جانبه کشور است و در چنین وضعیتی تک تک افراد به جامعه و احساس پیوستگی خواهند داشت.
«بی تفاوتی اجتماعی»، چنانچه در جامعه به عنوان یک مسئله اساسی مورد بررسی همه جانبه و با مشارکت همه بخش ها و دستگاه ها  قرار نگیرد، دیری نمی پاید تا پیوستگی کلیت اجزای جامعه از بین خواهد رفت و این می تواند سرآغاز بحران های هویتی و ساختاری در جامعه باشد.

 

* روزنامه نگار

برچسب ها :

ناموجود
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

آخرین خبرها

یادداشت

تبلیغات استخدام معلم تابناك وب تبلیغات تبلیغات تابناك وب