کد خبر : 11567
تاریخ انتشار : یکشنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۵ - ۱۵:۲۴
1,211 بازدید بازدید

بودجه آموزش‌و‌پرورش از شعار تا واقعیت !؟

بودجه آموزش‌و‌پرورش از شعار تا واقعیت !؟

بخش اعظمی از مشکلات کنونی آموزش‌و‌پرورش به‌نگاه نادرست سیاست‌گذاران کلان کشور و دولت به مقوله آموزش‌و‌پرورش برمی‌گردد. بی‌شک تا مادامی که نگاه هزینه‌ای حاکمان و دولتمردان به مقوله آموزش‌و‌پرورش تغییر نکند نمی‌توان انتظار تغییرات بنیادی و ساختاری در این حوزه داشت.

با توجه به تغییرات کابینه دولت یازدهم که از قضا دولتمردان آن را در راستای تغییر نگاه دولت به فرهنگیان و مشکلات ساختاری آموزش‌و‌پرورش عنوان کردند، انتظار می‌رفت تغییرات مثبتی را در بودجه سال ۱۳۹۶ آموزش‌و‌پرورش شاهد باشیم. اما پس از رونمایی از لایحه بودجه سال ۱۳۹۶ کل کشور، مشخص شد که بودجه پیشنهادی سال ۱۳۹۶ آموزش‌و‌پرورش از رشد قابل قبولی برخوردار نبوده و سال ۱۳۹۶، سال دشوار مالی برای آموزش‌و‌پرورش خواهد بود.
علی‌رغم اینکه بودجه آموزش‌و‌پرورش در هر کشور نشان دهنده اهمیتی است که دولتمردان به بخش آموزش می‌دهند و یکی از شاخص‌های توسعه‌یافتگی کشورها محسوب می‌شود، بودجه ۱۳۹۶ آموزش‌و‌پرورش در مقایسه با بودجه سال قبل افزایش قابل توجهی پیدا نکرده است، که این خود نشان از کم‌توجهی و خروج آموزش‌و‌پرورش از چرخه اولویت‌های دولت یازدهم دارد. سهم کم‌رنگ آموزش‌و‌پرورش از بودجه سال ۱۳۹۶، این پیام را به بدنه آموزش‌و‌پرورش القاء می‌کند که برخلاف تمامی اظهار نظر‌ها و ادعاها، نگاه دولت به مقوله آموزش‌و‌پرورش تغییری نکرده است و دولتمردان اعتدال دغدغه اصلاح ساختار ناکارآمد زیربنایی‌ترین نهاد توسعه‌ای کشور را ندارند.
آموزش‌و‌پرورش هر ساله با مشکلات بودجه‌ای مواجه بوده و از کسری بودجه شدید رنج می‌برد. علی‌رغم اینکه کسری بودجه آموزش‌و‌پرورش به دلیل انتقال کسری‌های بودجه سال‌های گذشته به سال‌های بعد، روندی تصاعدی را طی کرده است، از سوی دیگر کم‌توجهی در بودجه آموزش‌و‌پرورش، به‌ وضوح در هر سال تکرار شده است، برای اولین بار در لایحه بودجه سال ۱۳۹۶ کل کشور، رشد بودجه آموزش‌و‌پرورش نسبت به رشد بودجه‌عمومی کشور کمتر بوده است. قطعاً نهاد مهم‌ و حساس آموزش‌و‌پرورش با توجه به بدهی‌هایی که اکنون دارد در سال آتی نیز دچار مشکلات بسیار جدی خواهد شد و فرهنگیان هم‌چنان شاهد کسری بودجه و ناتوانی در پرداخت معوقاتشان خواهند بود.
به باور نگارنده دولت روحانی در مواجهه با مطالبات و مشکلات فرهنگیان از پویایی لازم برخوردار نیست و برای خروج از این انفعال نیازمند بازنگری در برنامه‌های استراتژیک خود و اتخاذ سیاست‌های هوشمندانه‌ای در این حوزه می‌باشد. از این رو رئیس‌جمهور و مردان تصمیم‌سازش باید با تغییر رویکرد و با «اقدامات عملی» در بهبود اوضاع آموزش‌و‌پرورش و فرهنگیان و دانش‌آموزان بکوشند. چراکه عدم توجه به دغدغه‌ها و نگرانی‌های جامعه بزرگ فرهنگیان، پیامدهای سیاسی منفی برای دولت دربرخواهد داشت.
دولت باید با تمام توان درصدد اصلاحاتی به نفع جامعه فرهنگیان بوده و برای رفع کاستی‌های موجود تلاش کند تا تمامی سوءتفاهمات ایجاد شده در خصوص بی‌توجهی دولت اعتدال به معلمان و مشکلاتشان قبل از آنکه دیر شود رفع گردد. واقعیت موجود این است که همسان‌سازی و ارتقای‌ سطح معیشت فرهنگیان و بهبود وضعیت درآمدی آنان به «شعار» نیست و نیازمند تغییر و تحولات اساسی در سیاست‌گذاری‌های کلان کشور است. با نگاهی دقیق به نحوه برخورد دولت با مشکلات آموزش‌و‌پرورش می‌توان فهمید که دولت عملاً اهتمامی جدی برای حل مشکلات لاینحل این حوزه و ارتقای شان ‌و ‌منزلت اجتماعی فرهنگیان ندارد و تمامی برنامه‌های دولت یازدهم در حد همان «شعار» باقی مانده است.
امروزه صدای اعتراض فرهنگیان از هر گوشه و کنار کشور در ارتباط با عدم توجه دولت به بودجه آموزش‌و‌پرورش بلند است. در شرایط کنونی که آموزش‌وپرورش از نظر مالی در معرض مشکلات و نابه‌سامانی‌های جدی قرار دارد، منتخبان مردم می‌توانند با تصمیم منطقی و عاقلانه با رویکردی شفاف و غیرسیاسی سبب ترمیم اعتماد آسیب دیده فرهنگیان شوند. قطعاً افکار عمومی و فرهنگیان عملکرد نمایندگان مجلس شورای اسلامی‌در خصوص بودجه پیشنهادی فعلی آموزش‌و‌پرورش را با دقت رصد می‌کنند.
اکنون که به زمان تصویب لایحه بودجه ۹۶ نزدیک می‌شویم نمایندگان مجلس شورای اسلامی‌با چالشی بسیار جدی روبرو هستند، چراکه مهم‌ترین معضل این وزارتخانه عدم تخصیص بودجه و اعتبارات کافی است. بهارستان نشینان نباید فراموش کنند که جبران بخشی از ضعف‌ها و کاستی‌های موجود در آموزش‌وپرورش به‌عهده آنان است. از این رو، از نمایندگان مجلس شورای اسلامی‌انتظار می‌رود با ورود جدی به مقوله آموزش‌و‌پرورش چشم بر کاستی‌ها و کمبودهای مالی فراوان نبندند و برای صیانت از حقوق و منافع فرهنگیان و دانش آموزان تلاش کنند. ترمیم بودجه پیشنهادی آموزش‌و‌پرورش واقعیتی است که باید پذیرفت. بی‌تردید نمایندگان مجلس می‌توانند برای جلوگیری از دلسردی بیشتر جامعه بزرگ فرهنگیان، خود آستین بالا زده و برای تامین منابع مالی متناسب با نیازهای این وزارتخانه و بهبود کیفیت آموزش پای کار بیایند و در بودجه پیشنهادی سال ۹۶ آموزش‌و‌پرورش تجدیدنظر کنند.
**و کلام آخر اینکه:
بخش اعظمی از مشکلات کنونی آموزش‌و‌پرورش به‌نگاه نادرست سیاست‌گذاران کلان کشور و دولت به مقوله آموزش‌و‌پرورش برمی‌گردد. بی‌شک تا مادامی که نگاه هزینه‌ای حاکمان و دولتمردان به مقوله آموزش‌و‌پرورش تغییر نکند نمی‌توان انتظار تغییرات بنیادی و ساختاری در این حوزه داشت.
نمایندگان مجلس و دولتمردان باید بدانند که جامعه بزرگ فرهنگیان امروز آگاهانه تصمیم می‌گیرند و اگر آنان مصالح و منافع فرهنگیان را قربانی منفعت‌های حزبی و جناحی خود کنند، ممکن است در آینده نه‌چندان دور با رویدادهای ناخواسته و غیرقابل باور روبه‌رو گردند.
با این حساب باید منتظر ماند و دید، واکنش نمایندگان مجلس به لایحه‌ بودجه ۱۳۹۶ کل کشور و سهم آموزش‌و‌پرورش در بودجه تقدیمی دولت چه خواهد بود؟ آیا بودجه ۱۳۹۶ آموزش‌و‌پرورش یادآور امید‌های از دست رفته فرهنگیان و تدبیر‌های عمل نشده دولت تدبیر ‌و ‌امید خواهد بود؟

 

منبع: آفتاب یزد

برچسب ها :

ناموجود
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 1 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۱
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

محمودرضا دوشنبه , ۲ اسفند ۱۳۹۵ - ۱۵:۳۰

با سلام خدمت مسئولین مملکتی؛ اموزش وپرورش نیازی به بودجه نداره که اگه بودجه را به اموزش وپرورش تخصیص بدهید برای ساختن زندان هاو ساختمان های بلند مرتبه دادگستری هاو احداث پاسگاه کلانتری های آنچنانی راچطوری ساخته میشد.اموزش وپرورش مصرف کننده است معلما همیشه تعطیل اند وخوب تدریس نمیکنند دانش اموزا از اخر دزد از کار در میاند وبازنشسته های اموزش وپرورش هم که نیازی به خرج و برج هم که ندارند پس بودجه اموزش وپرورش را بدین به وزارتخانه های دیگه یا حداقل اختصاص بدین به شهرداریها که خوب زمین معامله مکنند.این همه دکتر و مهندس وغیره اینها معلم ندیدند که خود بخود با سواد شدند.معلمی که بازنشست می شه حداقل پاداش اخر خدمتش باید چندین ماه ویا چند سال دردیون دولت بمونه باکارمندان دیگر ادارات فرق میکنند کارمندان بانک ودارایی و نفت گاز وغیره آخرین روز خدمت تمام پاداش و حق وحقوق شان را میریزند به حسابشان ولی معلم چه گناهی کرده در دوران خدمت همیشه پائینترین حقوق و تسهیلات صفر وزمان بازنشستگی هم اینطواینطوشاراواینطود آقایون به خدا کاش شما هم یکسالی معلم می شدید

آخرین خبرها

یادداشت

تبلیغات استخدام معلم تابناك وب تبلیغات تبلیغات تابناك وب