یادداشت



کدخبر : 18777


پس از جلب اعتماد می‌توان وارد بورس شد



اگر چه در توانمندی مدیریتی آقای نیکدل شکی نیست اما به عقیده بنده ورود پیداکردن به بورس جنبه‌های روانی زیادی را برای اعضای این صندوق در بر دارد زیرا بورس تنها یک پدیده اقتصادی نیست و مسائل دیگری را به دنبال دارد؛ با افت سهام بورس همه افکار اعضا با توجه به تجربه تلخ ٨‌هزار میلیاردی به سمت اختلاس می‌رود و به نظر نمی‌رسد مثمر ثمر واقع شود اگر شفافیت و اطمینان وجود نداشته باشد و فشار روانی منفی ایجاد کند، در چنین حالتی بورس هم نمی‌تواند موفق عمل کند زیرا تا مشخص نشود ٨‌هزار‌ میلیارد کجا رفته است، اعتماد از دست رفته باز نخواهد گشت.



چهارشنبه ۲۹ شهریور ۱۳۹۶ - ۲۰:۳۸ --
تعداد بازدید: 106 بازدید

بحث وضع صندوق فرهنگیان بحث جدیدی نیست؛ چرا که چند سالی است که از وخامت اوضاع این صندوق حرف و حدیث‌هایی شنیده می‌شود و از نارضایتی آنها دم می‌زنند. حالا نوبت رسیده به بورسی‌شدن صندوق ذخیره فرهنگیان؛ مهدی بهلولی، عضو کانون صنفی معلمان در این زمینه معتقد است که «ابتدا باید به پیشینه صندوق ذخیره فرهنگیان نگاهی کرد که می‌توان عدم شفافیت حساب‌ها را در گذشته شاهد بود؛ زیرا زمانی که دولت یازدهم   روی کار آمد، آقای غندالی به‌عنوان مدیرعامل صندوق ذخیره فرهنگیان انتخاب شد و سپس از فعالان صنفی کشور در جلسه‌ای حضور پیدا کردند که در آن جلسه آقای غندالی با توضیحاتی که ارایه دادند، اداره غیرشفاف صندوق در دوره‌های گذشته مشخص شد. در آن زمان فعالان صنفی درخواستی مبنی بر شفافیت مالی آن هم به واسطه حسابرس مستقل را به مدیرعامل جدید ارایه دادند که مثمر ثمر واقع نشد؛ البته با گذشت زمان مشخص شد این روند اختلاس که در دولت دهم اتفاق افتاده در دولت یازدهم نیز تا حدودی ادامه پیدا کرده است.»
بهلولی ضمن ابراز تأسف در زمینه وخامت اوضاع صندوق ذخیره فرهنگیان در این زمینه توضیح داد: «متاسفانه موضوعی که اذهان را به سمت و سوی خود می‌کشاند  این است که این صندوق با وجود آن‌که متعلق به فرهنگیان است، کمتر فرهنگی‌ای  دیده می‌شود که عضو این صندوق باشد و اعتماد کافی را داشته باشد، چرا که مسئولان امر نتوانسته‌اند اعتماد فرهنگیان را به خود جلب کنند زیرا تا کنون به دو درخواست اساسی‌شان یکی تغییر اساسنامه و دیگری حضور نماینده معلمان به‌عنوان ناظر در صندوق ذخیره فرهنگیان جامه عمل پوشانده نشده است که این موضوع ریشه در عدم پذیرش آقای غندالی دارد.»
اما موضوعی که بیش از هر چیز دیگری خود را نمایان کرده، عدم توانمندی مدیران صندوق بوده است چرا که نه‌تنها راهی برای بهبود وضع صندوق در نظر نگرفته‌اند بلکه نظارت کافی را نداشته‌اند. این عضو کانون صنفی در این زمینه چنین توضیح می‌دهد: البته باید توجه داشت که با تغییر مدیری ما می‌توانیم شاهد تغییرات مثبت و سازنده‌ای باشیم؛ زیرا مدیرعامل کنونی این صندوق آقای نیکدل از نظر مدیریتی و اداره صحیح این مجموعه توانا ظاهر شده است اما شرایط حاکم بر جامعه خبر از عدم اطمینان فرهنگیان می‌دهد البته آقای نیکدل نظری متفاوت در این زمینه دارد و ورود پیداکردن به بورس را عللی بر شفافیت مالی می‌داند اما جو حاکم بر جامعه فرهنگیان نشان‌دهنده آن است؛ تا زمان مشخص‌شدن ٨هزار‌میلیارد این صندوق و صورت‌نگرفتن شفافیت لازم برای اتفاقات گذشته فرهنگیان با ورود به بورس همچنان بر شبهات این موضوع افزوده می‌شود.»
بهلولی اضافه می‌کند: «همچنین نباید از یاد برد که پدیدآمدن چنین اتفاقاتی ریشه در عدم نظارت صحیح ناظران و مدیران دارد به‌عنوان مثال آقای بطحایی به عنوان یکی از قائم‌مقامان هیأت امنای صندوق ذخیره فرهنگیان فعالیت می‌کردند و زمانی که اختلاس‌ها صورت گرفت نه تنها این فرد بلکه سایرین نتوانستند نظارت لازم بر صندوق را داشته باشند یکی از خواسته‌ها   شفاف‌سازی و دیگری حضور نماینده واقعی معلمان و فرهنگیان بود. ادعا می‌شود که نمی‌توان اساسنامه صندوق را تغییر داد که این موضوع خود جای سوال است به همین جهت مردم از اعتماد کافی برخوردار نیستند البته لازم به ذکر است که وارد بورس‌شدن شرکت‌های مربوطه صندوق می‌تواند به‌عنوان یک پدیده اقتصادی تلقی شود و جوانب مثبتی را در بردارد اما زمانی که بحث از ٨‌هزار‌ میلیارد نامعلوم به میان می‌آید سوالی که ممکن است به ذهن تک‌تک اعضای صندوق برسد آن است که با چه سرمایه‌ای عزم سرمایه‌گذاری را دارند و چگونگی واردشدن به بورس جای سوال قرار می‌گیرد زیرا با عدم اطمینان مردم امری معقول به نظر نمی‌رسد.»
عضو کانونی صنفی معلمان در خاتمه یادآور اخلاس ٨‌هزار میلیاردی این صندوق می‌شود و در این‌باره می‌گوید: «اگر چه در توانمندی مدیریتی آقای نیکدل شکی نیست اما به عقیده بنده ورود پیداکردن به بورس جنبه‌های روانی زیادی را برای اعضای این صندوق در بر دارد زیرا بورس تنها یک پدیده اقتصادی نیست و مسائل دیگری را به دنبال دارد؛ با افت سهام بورس همه افکار اعضا با توجه به تجربه تلخ ٨‌هزار میلیاردی به سمت اختلاس می‌رود و به نظر نمی‌رسد مثمر ثمر واقع شود اگر شفافیت و اطمینان وجود نداشته باشد و فشار روانی منفی ایجاد کند، در چنین حالتی بورس هم نمی‌تواند موفق عمل کند زیرا تا مشخص نشود ٨‌هزار‌ میلیارد کجا رفته است، اعتماد از دست رفته باز نخواهد گشت.  چون بعد از اختلاس‌ها تعدادی از اعضای قبلی  لغو عضویت کرده و تسویه حساب کردند اما کسانی که باقی ماندن به معنای اعتماد نیست بلکه به صورت سرمایه‌گذاری بلندمدت است.»

 

*عضو کانون صنفی معلمان

شهروند

یادداشت ها، مقالات و پیام های خود را جهت انتشار در پایگاه خبری معلم ایرانی، به آدرس iranimoallem@gmail.com ارسال بفرمایید.
Share

دیدگاه شما