یادداشت



کدخبر : 18910


پاسخ اصیل دادن به پرسش مهر امسال، دشوار است!



در مدرسه‌های ما، چندان فرصتی برای انجام کار گروهی به دانش‌آموزان داده نمی‌شود. حتی برخی مدیران، در برابر شیوه‌های نوین آموزشی که با محوریت گروه‌های دانش‌آموزی پیش می‌روند به بهانه‌های متفاوت همچون سر و صدای کلاس و یا به دور از تست و نکته و کنکور بودن، جلوگیری می‌کنند. آموزشی که با محوریت ایجاد رقابت میان دانش‌آموزان و آموزگاران پیش می‌رود فرصت تجربه کردن کار گروهی اصیل را از دانش‌آموز و آموزگار می‌گیرد.



دوشنبه ۳ مهر ۱۳۹۶ - ۱۰:۲۱ --
تعداد بازدید: 479 بازدید

{این یادداشت با تاخیر یک روز و با عنوان “پیش نیاز پاسخ به سوال آینده ساز” در روزنامه منتشر شد.}

 

دیروز روز اول مهر بود. حسن روحانی، رئیس جمهوری محترم، با حضور در هنرستان مدرس منطقه ۵ تهران، زنگ آغاز مدرسه‌ها را به صدا درآورد. پرسش مهر امسال را نیز مطرح کرد: «پرسش مهر امسال این است که در محیط مدرسه تحمل افکار دیگران،احترام
به افکار دیگران و اخلاق و ادب را چگونه تمرین کنیم.» فکر می‌کنم نیازی به توضیح نباشد که این پرسش، برای جامعه ما که تجربه و پیشینه چندان مثبتی در کار گروهی و با همدیگر بودن ندارد از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. تاکنون نیز درباره این که چرا ما ایرانیان، در تحمل دیگران و تحمل اندیشه‌های گوناگون همدیگر، کمتر موفق بوده‌ایم بحث‌های بسیاری انجام گرفته است. اما در گستره آموزش و پرورش، به صورت جدی،  به موضوع‌هایی از این دست پرداخته نشده است. پس نفس طرح چنین پرسشی در محیط آموزشی ما، اقدام مثبتی است و باید از آن استقبال کرد. اما نگرانی این است که به سان پرسشی نگریسته شود که دانش‌آموزان باید به کمک آموزگاران  و کتاب‌ها و اینترنت پاسخ آن را بیابند و احتمالاً نمره و جایزه‌ای هم بگیرند. نگرانی این است که از سوی دانش‌آموزان، جدی گرفته نشود چرا که در این زمینه کمتر تجربه‌ای جدی دارند. پس اگر می‌خواهیم دانش‌آموزان ما پاسخ‌هایی اصیل به این پرسش بدهند باید امکان تجربه کار گروهی و همکاری با هم  را به آنان بدهیم تا هم به اهمیت این پرسش پی ببرند و هم پاسخ‌هایی اصیل و برآمده از تجربه‌های شخصی خود به آن بدهند. در آموزش، قاعده‌ای وجود دارد که برخی اندیشه‌وران آموزشی با عنوان «قاعده زرین آموزش» از آن نام می‌برند و آن هم این است که اگر می‌خواهید فردی چیزی را بیاموزد باید امکان تجربه کردن را به او بدهید. در مدرسه‌های ما، چندان فرصتی برای انجام کار گروهی به دانش‌آموزان داده نمی‌شود. حتی برخی مدیران، در برابر شیوه‌های نوین آموزشی که با محوریت گروه‌های دانش‌آموزی پیش می‌روند به بهانه‌های متفاوت همچون سر و صدای کلاس و یا به دور از تست و نکته و کنکور بودن، جلوگیری می‌کنند. آموزشی که با محوریت ایجاد رقابت میان دانش‌آموزان  و آموزگاران پیش می‌رود فرصت تجربه کردن کار گروهی اصیل را از دانش‌آموز  و آموزگار می‌گیرد. دانش‌آموز ما، تا پا به کلاس درس می‌گذارد یکراست می‌رود سر جای خودش می‌نشیند و به طور فردی گوش به سخنان آموزگار می‌دهد  تا آنچه را می‌گوید یاد بگیرد. در واقع، آنان کار گروهی اصیل و دشواری‌های آن – از جمله تحمل افکار دیگران- را به طور جدی تجربه نکرده و به آنها نیندیشیده‌اند، با این وضعیت باید تأکید کرد پرسش مهر امسال اگر در جست و جوی پاسخ‌های اصیل است باید زمینه‌های دستیابی به این پاسخ‌ها را هم فراهم سازد.
باید امیدوار بود مدرسه‌های ما، تمهیداتی مهیا کنند تا دانش‌آموزان در فضایی مناسب بتوانند به این پرسش تاریخ‌ساز، پاسخ مناسب بدهند.

یادداشت ها، مقالات و پیام های خود را جهت انتشار در پایگاه خبری معلم ایرانی، به آدرس iranimoallem@gmail.com ارسال بفرمایید.
Share

دیدگاه شما