کد خبر : 24912
تاریخ انتشار : دوشنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۶ - ۴:۰۸
365 بازدید بازدید

همه پرسی چیز چندان شگفتی نیست

همه پرسی چیز چندان شگفتی نیست

باید به جامعه اجازه داد تصمیم بگیرد. بی گمان این کار،از خیلی ناراحتی های انباشته شده و پیامدهای بد احتمالی آینده جلوگیری و به متعادل شدن فضای جامعه کمک می کند. تندروها، پوپولیست ها،و افراد و گروه های ماخولیایی در فضاهای ناامیدی و نامتعادل،بیشتر رشد می کنند.

همه پرسی چیز چندان شگفتی نیست

مهدی بهلولی، روزنامه شهروند، ص آخر، ۳۰ بهمن ۹۶

همه پرسی،همان رفراندوم،چیز چندان شگفت انگیزی نیست. خب، یک جایی می رسد که دو تا نگرش روبروی هم قرار می گیرد و هیچ کدام حاضر نیست پس بکشد،همه پرسی می آید وسط و تکلیف را روشن می کند که مردم چه می خواهند و چه باید کرد. در این کشور که شکاف میان دولت و ملت- حالا با هر اندازه ای- انکار ناشدنی است یک جایی باید تکلیف برخی تصمیم ها و رویکردهای محل چالش و اختلاف روشن شود. این یک واقعیت است و فرادستان سیاسی کشور هم باید آن را بپذیرند که با وجود تریبون های بسیار که در دست دارند- که به آسانی می توانند شبانه روز دیدگاه های خودشان را در آنها مطرح کنند و مردم هم بشنوند- اما باز بخشی از مردم جور دیگری می اندیشند.

برای نمونه هنگامی که علیرضا کریمی کشتی گیر به عمد به حریف روس می بازد تا در مرحله بعد به حریف اسرائیلی برنخورد منطق پشت این باخت دستوری به یک جوان ۲۳ ساله که با هزار امید و آرزو و با سال ها تلاش و تمرین  ِ نفس گیر به آن مرحله رسیده است به نزد بخش چشمگیری از مردم پذیرفته شده نیست. خیلی از مردم جور دیگری می اندیشند و بر این باورند که باید اجازه داد تا طرف کشتی اش را بگیرد. خیلی ها هم می گویند خب حالا که به طرف می گویید ببازد دست کم هم ارز جام زرینی که می توانست بگیرد به او پول و پاداش بدهید. این که این روزها، بحث تعیلق کریمی و مربی اش و حتی فدراسیون کشتی در میان مردم و به ویژه رسانه ها و  فضای مجازی داغ است نشانی است از نگاه دیگری که نگاه رسمی کنونی را نمی پذیرد. این کشور، کشور شادی نیست. در مدرسه و دانشگاه و پارک و خیابان و محل کار و … نشان چندانی از شادی نیست. پیروزی های ورزشی به ویژه در رشته ای همچون کشتی که ریشه های دیرینه در وجود ما دارد می تواند بر سرزندگی و شادی و غرور ما بیفزاید، و در برابر و به همین میزان باخت دستوری می تواند بر روحیه بسیاری از ما اثر منفی بگذارد و بر ناامیدی ها بیفزاید. نباید فراموش کنیم از دل ناامیدی، آبادانی و بهروزی و خوشبختی بیرون نمی آید.

و مساله تنها در کشتی نمی ماند و به گستره های دیگر زندگی هم کشیده می شود. به هر حال، مردمی آمده اند در انتخاباتی شرکت کرده اند و خواستار این هستند که دیدگاه های خودشان و دولت منتخب شان پیش رود. موضوع های اجتماعی هم اغلب تفسیربردارند و خیلی آسان هم نمی توان با استدلال ورزی یکی را بر دیگری برتر نشاند و به قولی کار در جاهای زیادی به “تکافو ادله” می رسد. اندیشه ور آموزشی درباره سیاست های آموزشی گوناگون،به استخر بزرگ تجربه های گوناگون آموزشی اشاره کرده بود که هر کسی برای تایید دیدگاه خودش می تواند از آن چیزی به چنگ آورد. خب،در این رو باید به جامعه اجازه داد تصمیم بگیرد. بی گمان این کار،از خیلی ناراحتی های انباشته شده و پیامدهای بد احتمالی آینده جلوگیری و به متعادل شدن فضای جامعه کمک می کند. تندروها، پوپولیست ها،و افراد و گروه های ماخولیایی در فضاهای ناامیدی و نامتعادل،بیشتر رشد می کنند.

برچسب ها :

ناموجود
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

آخرین خبرها

یادداشت

کاکتوسکده هنرستان کشاورزی جنت رشت تابناك وب تابناك وب تابناك وب تابناك وب تابناك وب