یادداشت



کدخبر : 18964


مهر و یادآوری کودکی‌ها خط خطی شده



ازدواج کودکان محدود به ایران و سنت‌های آسیب‌زای آن نیست بلکه درحال حاضر بر اساس آخرین آمار موجود در کشورهای درحال توسعه نزدیک به یک دختر از سه دختر در دوران کودکی به عقد درمی‌آید. یعنی چیزی نزدیک به ۷۰۰‌میلیون زن در سنین کودکی به عقد و ازدواج درآمده‌اند. فراکسیون زنان مجلس در اقدامی امیدوارکننده به یاری دختران و تشکل‌های مدنی فعال در حوزه زنان آمده است و پیگیر طرح اصلاح سن ازدواج کودکان شده است.



پنج شنبه ۶ مهر ۱۳۹۶ - ۲:۳۱ --
تعداد بازدید: 253 بازدید

حال‌وهوای مهر رهایش نمی‌کند بوی کاغذ کاهی، ذوق خرید لوازم‌التحریر نو، شوق دیدن دوستان بعد از انتظاری به بلندای روزهای تابستان، نشستن انتهای کلاس و شیطنت‌های کودکی و نگاه تند و آغشته به مهر خانم معلمِ فراموش‌نشدنی… سنش کمتر از آن بود که بفهمد چه شد! چگونه به یکباره از پشت نیمکت‌های چوبی به حجله عروسی فرستاده شد؟! پدرش گفته بود پیراهن سفیدت را بپوش و برو، با نگاهی تند، بقچه‌ گلدوزی‌شده دست‌دوز مادر را به دستش داد، سری تکان داد و چندباری تکرار کرده بود، «برو و اگر حال و هوای برگشت به سرت زد،فقط با این لباس برگرد» هرچند درک نمی‌کرد سنگینی جملات را اما آویزه‌ گوشش شد برای همیشه. آخر ماریا هنوز ذهنش درگیر لِی‌لِی‌رفتن مسافت بین خانه تا مدرسه بود و بارها تصویر صورتش را که جای انگشتان پدر و برادرش روی آن نقش بسته بود را در آینه ترک‌خورده روی طاقچه دیده بود و هربار می‌شنید که «دیگر بزرگ شده است» وای که چه تنفری داشت از این بزرگ‌شدن‌های نابهنگام. حالا اول هر مهر بقچه را باز می‌کند و لباس مدرسه‌اش را برمی‌دارد و آبی می‌زند و آویزان در وسط حیاط، خود می‌نشیند و خشک‌شدن ریشه‌های کودکی‌اش را نظاره می‌کند. آن بقچه برایش نمایشی است در سه اپیزود، روایت سه زندگی، کودکانه‌های ناتمام، زندگی کم‌دوام و حال در انتظار برای اتمام. پس‌انداز این سال‌ها برای او عادت‌کردن به شرایط جدیدِ تحمیل شده بود و از دست‌دادن شریک اجباری زندگی‌اش؛ آن‌قدر زود که حتی فرصتی برای دلبستگی فراهم نشد. او حال یک «زن بیوه نوجوان» است. سن قانونی ازدواج در ایران ۱۳‌سال برای دختران تعیین شده است. این درحالی است که کنوانسیون حقوق کودکان افراد کمتر از ۱۸‌سال را کودک معرفی کرده است. دخترانی که هنوز بین نقش کودک، همسر و مادری سرگردان هستند. فرصت آموختن و کسب مهارت‌های اجتماعی از آنها گرفته شده است و ناخواسته روانه دوره جدیدی از زندگی شده‌اند و ما متوقعانه انتظار خوشبختی آنها را داریم، درحالی‌ که خود فرصت کسب مهارت‌های زندگی را از آنها دریغ کرده‌ایم و راه را برای کسب حتی آداب معاشرت که پیش‌شرط یک ارتباط اجتماعی است را از آنها سلب کرده‌ایم. بر طبق آمار یونیسف، ۱۷‌درصد ازدواج‌ها در ایران پیش از رسیدن به سن ۱۸سالگی است که یونیسف آن را شاخصی برای مورد غفلت واقع‌شدن سلامت اجتماعی در ایران می‌داند. این آمارها به غیر از ازدواج‌های ثبت‌نشده و بدون شناسنامه در ایران است که فعالان مدنی از شیوع نگران‌کننده آن خبر می‌دهند و حتی خواستار جرم‌انگاری ازدواج‌های ثبت‌نشده کودکان شده‌اند. ازدواج کودکان محدود به ایران و سنت‌های آسیب‌زای آن نیست بلکه درحال حاضر بر اساس آخرین آمار موجود در کشورهای درحال توسعه نزدیک به یک دختر از سه دختر در دوران کودکی به عقد درمی‌آید. یعنی چیزی نزدیک به ۷۰۰‌میلیون زن در سنین کودکی به عقد و ازدواج درآمده‌اند. فراکسیون زنان مجلس در اقدامی امیدوارکننده به یاری دختران و تشکل‌های مدنی فعال در حوزه زنان آمده است و پیگیر طرح اصلاح سن ازدواج کودکان شده است. در این لایحه سن ازدواج دختران از ۱۳ به ۱۵‌سال افزایش یافته است و حتی این اصلاح امیدوار‌کننده نیز هنوز نقطه مطلوب تلقی نمی‌شود. درحال حاضر نخستین استان با بالاترین ‌درصد ازدواج کودکان خراسان‌رضوی است و آماری مبنی بر بازماندگی از تحصیل ۵۰‌درصد دختران در استان‌های مرزی گزارش شده است. عواملی همچون فرهنگ و سنت حرف اول را در ترویج ازدواج کودکان می‌زند اما آنچه در این چند ‌سال به کمک فرهنگ و سنت آمده، فقر اقتصادی و اجتماعی است که نتایج آن تداوم ازدواج زودهنگام کودکان بوده است و امروز دوباره مهر است، مهری که همیشه شرمنده کودکانی است که نامهربانانه کودکی‌های خط‌خطی‌شده را در میان آرزوهای خود جست‌وجو می‌کنند و تمنایش همه این است که هیچ کودکی از کودکانه‌هایش و هیچ نوجوانی از عاشقانه‌هایش جدا نشود و کلاس درس برایشان خاطره‌ای ناتمام نماند.

 

روزنامه شهروند

یادداشت ها، مقالات و پیام های خود را جهت انتشار در پایگاه خبری معلم ایرانی، به آدرس iranimoallem@gmail.com ارسال بفرمایید.
Share

دیدگاه شما