کد خبر : 23413
تاریخ انتشار : پنج شنبه ۲۸ دی ۱۳۹۶ - ۴:۴۱
211 بازدید بازدید

مسیر بهبود جامعه از آموزش و پرورش می‌گذرد

مسیر بهبود جامعه از آموزش و پرورش می‌گذرد

در تقویم آموزش و پرورش هفته آخر دی‌ماه به عنوان هفته بزرگداشت قانون شوراهای آموزش و پرورش نامیده شده است. قانونی در ٢۶ دی‌ماه سال ١٣٧٠ توسط مجلس شورای اسلامی تصویب شد و به گفته بسیاری از صاحب‌نظران تجربه‌ای موفق در موضوع آموزش وپرورش در طی ١٠٠ سال عمر قانونگذاری کشور محسوب می‌شود. به بهانه هفته شوراها به سراغ رسول پاپایی، مدیر شوراهای آموزش و پرورش رفتیم و با او درباره اهمیت و اثرات و چرایی عدم شناسایی شایسته این ظرفیت قانونی در افکار عمومی به گفت‌وگونشستیم که این گفت‌وگو را در معرض نقد و نظر خوانندگان صفحه مدرسه «اعتماد» قرار می‌دهیم.

به‌طور کلی در حال حاضر جایگاه آموزش و پرورش را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

امروزه نه تنها متخصصان و اهل نظر بلکه مردم عادی هم به این نتیجه و باور رسیده‌اند که تا حد زیادی مسیر بهبود شرایط جامعه از آموزش وپرورش می‌گذرد. این یک باور مشترک شده که اگر حال آموزش و پرورش ما خوب باشد در آینده حال کشورمان هم خوب است. خوشبختانه شرایط معرفتی جامعه حداقل در بعد شناختی و نظری به گونه‌ای است که همه آموزش وپرورش را به عنوان سرمایه نسل امروز و فردا می‌دانند و بر نقش مهم آن درتربیت نیروی انسانی سالم و ماهر و عامل اصلی رشد وشکوفایی و توسعه اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی وحتی سیاسی صحه می‌گذارند.

یکی از مسائل مهم در قلمروی آموزش و پرورش جهان نقش دولت و چگونگی حضور مردم و مشارکت آنان است. نظرتان در این خصوص چیست؟

موضوع مشارکت و چگونگی تحقق آن پدیده جدیدی نیست بلکه ریشه در تاریخ ملت‌ها دارد. در دو سده گذشته هم نقش دولت و میزان و چگونگی سرمایه‌گذاری دولت و مردم در آموزش وپرورش یکی ازمسائل بحث‌انگیز بوده که فراز و نشیب‌های فراوان را طی کرده و برای خود مخالف و موافقانی داشته است. خوشبختانه در فرهنگ دینی و ملی ما مشارکت و شور و مشورت و همفکری جزو ارزش‌ها بوده و تمسک به آنها در حل مشکلات همیشه مورد تاکید بوده است.

در ماده یک قانون تشکیل شوراهای آموزش و پرورش یکی از اهداف شکل‌گیری و تصویب این قانون تحقق مشارکت و نظارت مردم در امر آموزش و پرورش عنوان شده است در این خصوص شوراهای آموزش و پرورش تا چه میزان موفق بوده‌اند؟

ببینید، از بدو شکل‌گیری نظام آموزش رسمی در کشور، نحوه مشارکت مردم در اداره امور مدارس از دغدغه‌های ذهنی کارشناسان و صاحب‌نظران تعلیم و تربیت بوده و در طول این مدت مسیرهای مختلف و متفاوتی هم برای تحقق این هدف توصیه و حتی پیموده شده است توفیقات خوبی هم حاصل شده اما هنوز ما در مقایسه با کشورهای توسعه‌یافته از جهت میزان مشارکت فاصله داریم.

دلایل این فاصله را در چه می‌بینید؟

به هرحال مشارکت نیازمند یک الگوی جامع و مانع است. یعنی الگویی که هم از جهت شناسایی جلوه‌های مشارکت و معرفی آن به مردم و نهادها و بخش‌های بیرونی و هم از جهت تسهیلگری امور و شفافیت در اطلاع‌رسانی جامع باشد و هم مانع مزاحمت و تزاحم سرمایه‌گذاری و مشارکت مردم و بخش‌های بیرون از نهاد تعلیم و تربیت باشد. به نظر من جای چنین نظام جامع مشارکت و الگویی خالی است و تاکنون در کشور ما الگوی جامع ومانعی تحت عنوان نظام جامع مشارکت برای حضور آگاهانه و داوطلبانه و موثر برای مشارکت پیش‌بینی و مشخص نشده است

البته اخیرا رییس سازمان مشارکت‌های مردمی گروهی را مامور کرده‌اند که در این خصوص و چگونگی ایجاد و طراحی چنین نظام جامعی چاره‌جویی کنند که اگر ان‌شاءالله انجام شود از کارهای ماندگار خواهد بود.

قانون تشکیل شورا‌های آموزش و پرورش تا چه حد در ایجاد مشارکت موفق بوده است؟

ببینید وجود قانون یک امر خوب است، یک ضرورت است اما تنها وجود قانون به نتیجه دلخواه منجر نمی‌شود. به هر حال قانون مجری می‌خواهد، آیین‌نامه می‌خواهد، شیوه‌نامه نیاز دارد، پیگیری می‌خواهد. بدون شک تصویب قانون تشکیل شوراهای آموزش وپرورش درسال ٧٢، و تلاش بیش از٢٠سال اعضای فرهیخته شوراهای آموزش وپرورش، موجب فعلیت یافتن ظرفیت‌های پیدا و پنهان بسیاری از قوانین و برکات فراوان برای مدارس و دانش‌آموزان و نظام آموزشی شده است و توانسته است تا حدی پیوند‌های محکم و دوسویه‌ای بین سه نهاد آموزش وپرورش، حاکمیت و مردم ایجاد کند. اما اگر از من بپرسید که آیا این همه ظرفیت قانون شوراها بوده است؟ من قاطعانه می‌گویم خیر.

چرا تمام ظرفیت‌های قانون شوراها فعلیت نیافته است؟

ببیند اهل نظر و مطالعه و حتی حقوقدان حوزه تعلیم و تربیت می‌گویند قانون شوراهای آموزش وپرورش یکی ازمترقی‌ترین قوانین کشور بوده که خدمات فراوانی رابه آموزش و پرورش ارایه کرده است، الان هم همچنان این قانون درآموزش و پرورش حسب ضرورت‌های استانی و منطقه‌ای موردتوجه جدی مسوولان قراردارد و تاثیرگذارترین افراد استان وشهرستان مانند استاندار، امام جمعه، فرماندارها، شهردارها و دانشگاهیان و نماینده اولیا عضو آن هستند. علاوه بر این حداقل ١۶ دستگاه بر اساس این قانون در برابر آموزش و پرورش واجد تکالیفی هستند. آیا در طی ٢٠ سال گذشته ازظرفیت همه این افراد برای کمک به آموزش و پرورش به خوبی استفاده شده است؟ آیا همه دستگاه‌های واجد تکلیف یه خوبی به تکالیف‌شان آشنا شده‌اند؟ دستورالعمل‌ها و شیوه‌‌نامه‌ها و آیین‌نامه‌های لازم برای اجرای قانون تنظیم شده است؟ آیا مدیران‌مان را برای دوری از تمرکز و تفویض اختیار از جهت ذهنی و روانی و ساختاری آماده کرده‌ایم؟ من به این دلایل می‌گویم هنوز هم قانون شوراها در پرتو تعامل سازمان‌یافته با نهادها و مردم، نگاه کارشناسی به مسائل واحیای ظرفیت‌های مغفول می‌تواند نقطه اتکا باشد.

آیا در دوره کوتاه نزدیک به سه ماه از حضور شما در مدیریت امور شوراها در خصوص مواردی که مطرح کردید اقدام خاصی انجام شده است؟

البته فرصت سه ماه برای گزارش دادن شاید زمان کافی نباشد اما می‌توانم بگویم که اولین اقدام این است که به جد پیگیر بازنگری در قانون شوراها هستیم تا هم جایگاه شوراها و هم جایگاه قانون را ارتقا دهیم و هم ضمانت اجرایی آن را بالا ببریم و هم برخی تزاحمات بر اثر قوانین جدید را رفع کنیم و با تاکیداتی که معاون محترم وزیر و رییس سازمان دراین خصوص داشتند مراحل مطالعاتی در حال اتمام هست. بحث دوم استفاده از فناوری‌های نوین و دولت الکترونیک در بحث وصول حقوق قانونی آموزش و پرورش ناشی از قانون شوراهاست که طرح سامانه‌ای الکترونیکی آماده و ارایه شده که یک کار زیربنایی و ماندگار است و همچنین با حضور استان‌های موفق در حصول درآمدهای قانونی کارگروه بودجه تشکیل شده و شیوه‌نامه اجرایی و راهنمای اقدامات پیرامون برخی مواد قانونی شوراها را آماده کرده‌ایم که ان‌شاءالله با استمرار این کار هیچ ماده قانونی از قانون شوراها بدون شیوه‌نامه یا آیین‌نامه اجرایی نباشد.

تعامل استانداران با شوراهای آموزش و پرورش چگونه است؟

خدارا شکر جنس مسوولان سیاسی و اجرایی، جدای از فرهنگ و آموزش و پرورش نیست همین قدر اشاره کنم که در سه‌ماهه گذشته معاون وزیر وقت گذاشتند و شخصا در جلسات شورا تا جایی که زمان‌شان اجازه دهد شرکت کرده‌اند و تاکید بر فعال شدن این شوراها بیش از پیش است. اتخاذ این رویکرد موجب شده است که در سه‌ماهه گذشته از ۴٧ جلسه شورای آموزش و پرورش بیش از ٨۶ درصد جلسات با حضور استانداران باشد که در مقایسه با مدت مشابه سال قبل بیش از ۵درصد رشد را نشان می‌دهد. امیدواریم که این تعامل با استانداران محترم روز به روز بیشتر شود تا شاهد باشیم شوراها در سه وظیفه مهم تحقق مشارکت، برنامه‌ریزی و نظارت در رشد و بالندگی آموزش وپرورش موفق باشند.

 

برچسب ها :

ناموجود
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

آخرین خبرها

یادداشت

کاکتوسکده هنرستان کشاورزی جنت رشت تابناك وب تابناك وب تابناك وب تابناك وب تابناك وب