یادداشت



کدخبر : 22919


صداوسیما و سانسورهای ناتمام



از پایه‌های حکمرانی و دولت‌گردانی مطلوب در روزگار نوین که مردم در آن  آگاهانه‌تر و مطالبه‌گرانه سیاست‌ها و کارآمدی نظام‌ها را مورد کنکاش و بازخواست قرار می‌دهند، پاسخگویی و پیگیری خواست‌های مردمی‌از سوی مسئولان و دولتمردان است. با این اوصاف عدم رضایت از کارآیی و به مقصد رساندن قول و قرارهای  دولتی  این  اجازه را […]



یکشنبه ۱۷ دی ۱۳۹۶ - ۱۸:۰۰ --
تعداد بازدید: 323 بازدید

از پایه‌های حکمرانی و دولت‌گردانی مطلوب در روزگار نوین که مردم در آن  آگاهانه‌تر و مطالبه‌گرانه سیاست‌ها و کارآمدی نظام‌ها را مورد کنکاش و بازخواست قرار می‌دهند، پاسخگویی و پیگیری خواست‌های مردمی‌از سوی مسئولان و دولتمردان است. با این اوصاف عدم رضایت از کارآیی و به مقصد رساندن قول و قرارهای  دولتی  این  اجازه را به مردم می‌دهد که از مجاری  ممکن و قانونی ناخرسندی خود را مطالبه کنند. ناآرامی‌های خیابانی اخیر که معلوم نبود و نشد از کجا و با چه مکانیزم حمایتی شروع شد- البته در نهان و پشت پرده آغاز آن از مشهد حدیث‌هایی هست که می‌خواستند دولت و اقتصاد نابسامان را مورد هدف قرار دهند که متاسفانه کار از دستشان رها شد و بخش‌های دیگر نظام هم در این نارضایتی‌های مورد عتاب قرار گرفتند – موردی که بسان همیشه و سابق، بسیار مبهم و جای سوال داشت، رویکرد زمین و هوای رسانه ملی بود که بسیار واگرا بود و جای تعجب داشت .معلوم نبود چه چیزی را قصد پوشش تصویری و خبری دارند مخالفان دولت را یا سانسور مخالفان نظام را. ابتدای امر تصوری که می‌رفت این بود که حوادث و اتفاقات مشهد به مذاق رسانه ملی خوش آمده و در پی نمود تصویری و خبری مطالبات معترضین هستند و قصد ندارند از هیچ تصویر و صدایی دریغ نمایند. اما کم کم که موج دامنه‌ این تجمعات شهرهای دیگر کشور و بالاخص پایتخت را فرا گرفت، سبک وسیاق اطلاع رسانی هم تغییر کرد. اول این بود که اصلا خبری در مملکت در این خصوص نیست و همه چیز در امن و امان  است بعد که متوجه شدند شبکه‌های برون مرزی و  به گفته ‌خودشان معاند نظام، گزارش‌های مفصلی از این اغتشاشات در حال تهیه و تدوین و پخش دارند، تصمیم گرفتند با رویکرد‌ جدیدی – به قول معروف یک سوزن به خودت بزن و یک جوالدوز به دیگری-، وارد صحنه‌ خبررسانی وقایع اخیر شوند. حالا بگذریم از سلیقه‌ای عمل کردن پخش اخبار و تصاویر تجمعات…
آنچه در این مجال می‌گنجد این سیاست نابخردانه‌ای است که صداوسیما در پی گرفته و با وجود این همه نارضایتی از آن دست هم بر نمی‌دارد. متاسفانه در سالیان اخیر عملکرد صداوسیما به گونه‌ای بوده که با پیروی از خط مشی خاص و تعلقات فکری گروهی و جناحی، جوانب انصاف رعایت نشده است و بایک جانبه به قاضی رفتن و در اختیار داشتن آنتن‌های زنده و غیرزنده شبکه‌های تلویزیونی و رادیویی تنها در یک مسیر قدم گذاشته‌اند. غافل از آنکه نقش اصلی رسانه، هم‌افزایی، آگاهی بخشی و اطلاع رسانی است، نه سانسور کردن و سلیقه‌ای عمل کردن. این صداوسیما با یکنواختی،کرختی،یکطرفه بودن و ترس از بیان حقایق به جایی نخواهد رسید. خوب است زمانی که فریاد مقابله با رسانه‌های خارجی را بر می‌آوریم به این فکر هم باشیم که برای رسانه  داخلی خود و تنوع و آزاد طلبی‌اش چه کرده‌ایم که حال به خودمان اجازه می‌دهیم انسان جویای حقیقت امروزی را متهم و محکوم به عدم دسترسی به دنیای آزاد اطلاعات کنیم. نوجوان وجوان امروز کشور، به اندازه کافی دارای شعور تصمیم گیری و میهن پرستی  هستند، این اخبار و برنامه‌های سانسوری، تکراری، ازقبل تعیین شده و فاقد قناعت محتوایی برای آنها مفهوم ارزش افزایی ندارد،تنها اثری که می‌گذارد فرار از داشته‌های ملی و سوق اشتیاق به سمت حقیقت طلبی در فضای مجازی و رسانه‌های خارجی است. البته فضایی که آن هم به سبب مسائل پیش آمده در این چند روز از دسترس خارج شده است . این جاست که لزوم وجود شبکه‌ها‌ی رسانه‌ای خصوصی و داخلی به ذهن خطور می‌کند که مگر شاید با وجود چنین راهبردهایی رسانه ‌میلی تصمیم بگیرد کمی ‌بی‌طرف تر و آگاهانه تر به مسئولیت اطلاع‌رسانی و تبیین‌گری خود رسیدگی کند. اغتشاشات این چند روز اخیر آن قدر هم ریشه و بنیان خانه براندازی نداشت و ندارد که ترس و هراس آن سبب شود این گونه و با این روش  از سوی صداوسیما تفسیر و تبیین شود. تاریخ نشان می‌دهد که حق اعتراض و مطالبه‌گری ملت در دوران نارضایتی،  امر غیر قابل تصوری نیست که برای حذف آن رسانه‌های دولتی بخواهند دست به هر اجبارفکری و گزارش خبری  بزنند و جریان را طوری که دل بخواهشان هست وانمود کنند.شکافی که بین عناصر رسانه‌ای داخلی و نسل جوان ایجاد شده، واقعیت تلخی است که مسببان آن باید برای جبران و هم‌رسانی آن بیشتر از پیشقدم‌ها ی برنامه‌ای و مورد قبول‌تر در این مسیر بردارند.

 

مردم سالاری

یادداشت ها، مقالات و پیام های خود را جهت انتشار در پایگاه خبری معلم ایرانی، به آدرس iranimoallem@gmail.com ارسال بفرمایید.
Share

دیدگاه شما