یادداشت



کدخبر : 22446


سهم هر ایرانی از بودجه سال آینده چقدر است؟



سهم هر ایرانی از بودجه عمومی‌دولت ۴ میلیون و ۸۹۱ هزار تومان خواهد بود این در حالی است که سهم هر ایرانی از بودجه عمومی‌سال گذشته برابر با ۴ میلیون و ۶۵۰ هزار تومان بود.



دوشنبه ۴ دی ۱۳۹۶ - ۱۰:۲۸ --
تعداد بازدید: 307 بازدید

هر چند انتشار اخباری ضد و نقیضی در خصوص افزایش نرخ حامل‌های انرژی خصوصا بنزین از یک سو و برنامه دولت برای کاهش شمار یارانه بگیران به میزان ۳۴ میلیون نفر از سوی دیگر محور نقدهایی است که این روزها به بودجه سال آینده وارد می‌شود، بررسی‌ها نشان می‌دهد سرانه هر ایرانی از بودجه عمومی‌دولت ۲۴۱ هزار تومان نسبت به سال گذشته افزایش داشته است.
سهم هر ایرانی از بودجه عمومی‌دولت ۴ میلیون و ۸۹۱ هزار تومان خواهد بود این در حالی است که سهم هر ایرانی از بودجه عمومی‌سال گذشته برابر با ۴ میلیون و ۶۵۰ هزار تومان بود.
براساس پیش‌بینی‌های صورت گرفته در قالب لایحه بودجه مصارف بودجه عمومی‌در سال پیش رو برابر با ۳۹۴ هزار میلیارد تومان است.
رمزگشایی از سهم هر ایرانی از بودجه
منابع درآمدی دولت ایران چیست؟ برای پاسخ به این سئوال باید لوایح بودجه سنواتی مورد بررسی قرار گیرد. براساس پیش‌بینی‌ها درآمدهای دولت از محل فروش نفت، دریافت مالیات، واگذاری دارایی‌های مالی تامین می‌شود. ردیفی در قالب سایر درآمدها نیز پیش‌بینی شده که رقم اندکی را به خود اختصاص می‌دهد.
به این ترتیب روشن می‌شود بخشی از درآمد دولت را مردم با پرداخت مالیات تامین می‌کنند و بخش دیگر نیز از محل فروش نفت به دست می‌آید.
در این شرایط اما دولت در قالب بودجه عمومی‌مصارفی را پیش‌بینی کرده است که سهم هر ایرانی را از بودجه تدوین شده نشان می‌دهد.
در این راستا، شفاف‌سازی اعداد و ارقام بودجه نشان می‌دهد در سال آینده با ازای هر ایرانی ۹۲۸۱ تومان صرف امور قانونگذاری می‌شود.
امور قضایی ۱۱۰ هزار و ۷۳۷ تومان هزینه به ازای هر ایرانی برای دولت دارد. در این قالب اما سرانه سالیانه بودجه تخصیصی برای هر ایرانی در بخش دفاع و نظم و امنیت عمومی ‌به ترتیب ۴۲۵ هزار و ۲۶۱ تومان و ۳۴۶ هزار و ۴۷۱ تومان است.
سرانه هزینه در نظر گرفته شده برای بخش بهداشت ۱۵۹ هزار و ۴۳۳ تومان و سرانه درمان اما ۵۴۰ هزار و ۸ تومان خواهد بود ، به این ترتیب بررسی‌ها نشان می‌دهد سرانه در نظر گرفته شده برای درمان بسیار بزرگتر از اعتباری است که سالانه برای بهداشت هزینه می‌شود.
دولت در قالب بودجه سال آینده برای فرهنگ و هنر هر ایرانی ، در یک سال ۲۲ هزار و ۱۸۶ تومان هزینه می‌کند این در حالی است که هزینه محاسبه شده برای ورزش و تفریحات برابر با ۱۲ هزار و ۳۴۰ تومان و در بخش گردشگری برابر با ۳ هزار و ۸۳۶ تومان و ۸۳۶ تومان خواهد بود.
در بخش کشاورزی و منابع طبیعی هزینه در نظر گرفته شده ۴۲ هزار و ۲۸۵ تومان خواهد بود.در این راستا در امور دین و مذهب به ازای هر ایرانی ۲۵ هزار و ۹۲۶ تومان هزینه خواهد شد.
بیشترین اعتبار در نظر گرفته شده در سرفصل‌ها به بخش رفاه اجتماعی اختصاص دارد. سهم هر ایرانی از بودجه رفاه اجتماعی یعنی بیمه‌ها، حمایتی و … ۹۷۹ هزار و ۱۶۱ تومان هزینه می‌کند. در این حال کمترین اعتبار در نظر گرفته شده مربوط به فصل محیط زیست (حفاظت از محیط زیست ، کاهش آلودگی هوا و … ) اختصاص دارد. سهم هر ایرانی از این سرفصل در سال آینده ۳۵۱۶ تومان است .
سهم پیش‌بینی شده برای منابع آب نیز در قیاس با بحران واقعی موجود در این بخش اندک است. سهم در نظر گرفته شده برای منابع آبی به ازای هر ایرانی ۴۱ هزار و ۵۰۶ تومان در سال ۱۳۹۷ است.
کمترین سهم از آن پرچالش‌ها
هر چند هزینه‌های رفاهی، دفاع، نظم و امنیت عمومی‌از اهمیت بالایی برخوردار هستند؛ اما در عین حال دو چالش عمده ایران یعنی چالش آب و محیط‌زیست در لوایح بودجه سنواتی جایگاه چندانی را دارا نیستند.
این در حالی است که کمبود آب و از میان رفتن منابع‌طبیعی و محیط‌زیست از منظر بسیاری از کارشناسان در آینده‌ای نه چندان دور به مانعی در برابر توسعه تبدیل شده و حتی پایداری را از فرایند توسعه سلب می‌کند. به نظر می‌رسد کمبود منابع مالی دولت سبب شده است مهمترین بحران‌های ایران در این راستا غیرقابل حل باشند.

 

مردم سالاری

یادداشت ها، مقالات و پیام های خود را جهت انتشار در پایگاه خبری معلم ایرانی، به آدرس iranimoallem@gmail.com ارسال بفرمایید.
Share

نظرات بازدید کنندگان

  1. ناشناس گفت:

    چند مورد درباره ی لایحه ی بودجه از دید یک غیرکارشناس
    طبق توضیحات خانم علی اکبری سرانه ی هر ایرانی در سال ۹۷ مبلغ ۲۴۱ هزار تومان افزایش خواهد داشت ؛ اگر سهم ۴۵۵۰۰ تومان یارانه را از نیمی از جمعیت ایران کم کنیم (یعنی ۵۴۶ هزار تومان در سال) و حق کم شده ی نسبی هر فرد را (در کل جمعیت) محاسبه کنیم ، دولت از سفره ی مردم کم می کند و چیزی به آن اضافه نکرده است.
    فکر بهتر : دولت می توانست گلوی دو خودرو ساز داخلی را چنان فشار دهد که پول زور و یا مفتی را که سالیان سال برای فرغون های گران قیمت و بی کیفیت خود، از مردم گرفته اند را پس بگیرد.
    یا اختلاسگران صندوقها و بانک ها و مؤسسات را معرفی، اعدام و اموالشان را ضبط کند تا سهم هر ایرانی در سال های آتی کم نشود.
    سرانه ی فرهنگ باید بیش از این می شد چرا که ما مردمی فرهنگ دوست هستیم ما به آثار باستانی اهمیت می دهیم . هرگز در جایی یادگاری نمی نویسیم. آثار قدیمی را از کشور خارج نمی کنیم. ما ایرانی ها به گردشگران اهمیت می دهیم ؛
    برایشان گرانفروشی نمی کنیم و وقتی توریست دیدیم چنان نگاهش نمی کنیم که راه رفتن را فراموش کند و با سر به زمین خورده و از آمدنش به ایران پشیمان شود. یا مجری تلویزیونی مشهور ما(احسان علیخانی) از بازیگر نقش جومونگ آن هم در برنامه ی پر بیننده با دهن کجی نمی پرسد که آیا شما برای قبولی در دانشگاه پارتی بازی کرده اید؟ و ایشان ضمن رد این اتهام بی مورد برود و دیگر پا به این خطه ی با فرهنگ نگذارد.آری ما با فرهنگیم و نیاز به بودجه ی اضافی در این مورد نداریم.
    اما بودجه ی پیش بینی شده برای بیمه بسیار خوب پیش بینی شده است. یعنی ۹۷۹ هزار و ۱۶۱ تومان ؛ ۹۷۹ هزار تومان برای اقشار مختلف و کارکنان و کارمندان و … (به جز آموزش و پرورش) ۱۰۰ تومان برای نیروهای رسمی آموزش و پرورش ، ۶۰ تومان برای پیمانی ها و ۱ تومان برای حق التدریسی ها و قراردادی ها، به نظر مناسب و کافی می رسد. ما جمیعا فرشته ایم و فرشتگان بیمار نمی شوند. و مبالغ پیش بینی شده از سرمان زیاد است.
    رقم تعیین شده برای قانون گذاری یعنی ۹۲۸۱ تومان به نظر رقم کمی است زیرا اولا با ضرب این رقم در جمعیت هشتاد میلیونی ایران مبلغ ناچیزی به دست می آید (۷۴۲۴۸۰ میلیون تومان) و ثانیا قوانینی که در ایران وضع می شوند ارزش بسیار بالایی دارند( قیمت گذاری ها خصوصا در مورد بنزین، حذف یارانه ها و …) بنابراین ضمن آنکه این رقم باید تغییر یابد، مردم نیز باید حتما در انتخابات شرکت نموده و قدر شناس تر باشند.
    خانم علی اکبری سهم محیط زیست را کم و ناچیز قلمداد می کنند که به نظر حقیر این سهم اصلا نباید وجود داشته باشد تمام جنگل ها و دریاچه ها می توانند به زمین بایر و لم یزرع تبدیل شده و در آنها ویلا و خانه بسازیم زیرا که در ایران فقط دو میلیون خانه و آپارتمان، بیش از نیاز جمعیت کشور وجود دارد و این مقدار خانه و آپارتمان ناچیز است.
    هزینه های ورزش نیز در این لایحه کم است . چرا نباید همه ی بودجه را به این بخش اختصاص دهیم؟ ورزشکاران زبده و بی ادعای کشور پی در پی مقام می آورند و افتخار آفرینی می کنند . نمونه اش المپیک یا همین فوتبال است ؛ بیچاره فوتبالیست های کشور ما فقط در هر فصل چند میلیارد تومان حقوق می گیرند و بارهای بار جام جهانی را به تهران آورده اند و با این حال در بدترین وضع ممکن زندگی می کنند. می توانیم بگوییم که ساخت اتوبوس در میدان فوتبال چنان کار نشدنی است که باید با میلیاردها هزینه کارلوس کیروشی پیدا کنیم و اتوبوس دفاعی بسازیم تا در مقابل اسپانیا چون گاو ماتادورها نفله نشویم و در مقابل پرتغال، آب پرتقال .

دیدگاه شما