یادداشت



کدخبر : 18422


دورخیز اقتصادی دولت برای نهاد آموزش



از روزهای نخست ورود بطحایی به ساختمان سپهبد قرنی ایشان قول دادند که طلب های یک سال گذشته فرهنگیان را بپردازند. این روزها که در نیمه های شهریور به سر می بریم و زمان چندانی به آغاز سال نو آموزشی نمانده است، همچنان پنج و نیم ماه از حق اتدریس های معلمان رسمی و بازنشسته، بخش بزرگی از حق الزحمه های برگزاری آزمون های نهایی، بخشی از حقوق معلمان حق التدریس و … باقی مانده است.



پنج شنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۶ - ۱۸:۲۶ --
تعداد بازدید: 241 بازدید

یکی از اعضای کمیسیون آموزش مجلس گفته است که دولت مخالف افزایش حقوق فرهنگیان است. معاون اول رییس جمهور نیز در آیین قدردانی از وزیر پیشین، و معرفی و خوشامد گویی به وزیر تازه با اشاره به گام نخست اجرای طرح رتبه بندی فرهنگیان در دولت یازدهم، تاکید کرد که پیاده سازی این طرح بار مالی زیادی برای دولت پدید آورده و بر خلاف انتظار دولتمردان، فرهنگیان را نیز راضی نکرده است. گفته های جهانگیری نوعی حس پشیمانی او و دولت از اجرای طرح را منتقل می کرد. آن چه که از سخنان او و وزیر تازه برمی آمد این است که در دولت دوازدهم آموزش و پرورش افزایش بودجه ویژه نخواهد داشت و دولت به دنبال منابع تازه برای این وزارتخانه است. این که این منابع چه هستند، چندان روشن نیست اما می توان حدس زد که با توجه به جایگاه پیشین وزیر آموزش و پرورش در معاونت پشتیبانی و آشنایی ایشان با گرفتاری های مالی این نهاد و البته رویکردهای صرفه جویانه او در به کارگیری بازنشستگان در برابر موج سنگین و بحران زای بازنشستگی در آموزش و پرورش، فراهم کردن زمینه بیشتر برای گسترش مدرسه های پولی، فراخ کردن فضای مشارکت های مالی خانواده ها و باز گذاشتن بیشتر دست مدیران در دریافت پول از آنان، کاهش استخدام های رسمی و افزایش نیروهای کم دردسر و کم هزینه حق التدریس، کاهش کلاس در مدرسه ها و به دنبال آن افزایش تراکم دانش آموزی و …. می تواند راه هایی باشد که وزیر تازه برای پرشمار گرفتاری های مالی نهاد آموزش برمی گزیند. گرچه در این یادداشت کوتاه فرصت و فضای درخور برای پرداختن به ناکامی چنین روش هایی نیست، اما می توان تاکید کرد که همه این راه ها آموزش و پرورش را بیش از گذشته ناکارآمد کرده و روند کنونی را تشدید می کند. شوربختانه نزدیک به دو دهه گذشته وزیران آموزش و پرورش به جای رهبری در نهادی آموزشی، که باید با نوآوری ها و روش های نوین خویش به بهترین شکل ممکن به وظیفه پرورش شهروندان آینده بپردازد، مجبور است چرکته به دست گرفته و مانند یک حسابدار به دنبال تامین کسر بودجه ی فراگیر این نهاد باشد. بی گمان رویکرد دولت دوازدهم که در سخنان رییس جمهور در صدا و سیما، معاون اول و وزیر آموزش و پرورش خود را نشان می دهد، نمی تواند گره ای از پرشمار گرفتاری های آموزش و پرورش به عنوان بنیادی ترین نهاد در توسعه کشور بگشاید و گمانی نیست این روش بر بحران های آشکار و نهاد این وزارتخانه خواهد افزود.
اما سخنی با وزیر آموزش و پرورش؛ از روزهای نخست ورود بطحایی به ساختمان سپهبد قرنی ایشان قول دادند که طلب های یک سال گذشته فرهنگیان را بپردازند. این روزها که در نیمه های شهریور به سر می بریم و  زمان چندانی به آغاز سال نو آموزشی نمانده است، همچنان پنج و نیم ماه از حق اتدریس های معلمان رسمی و بازنشسته، بخش بزرگی از حق الزحمه های برگزاری آزمون های نهایی، بخشی از حقوق معلمان حق التدریس و … باقی مانده است. شاید این نخستین آزمون برای وزیر تازه باشد تا توانایی خویش برای پیشبرد خواسته هایش به عنوان پرچمدار آموزش کشور را به رخ همکاران فرهنگی اش بکشد. به نظر می آید که در این چند روز بطحایی تلاش کرده تا توان، انگیزه و انرژی خوبی برای سکانداری گسترده ترین وزارتخانه کشور از خود نشان دهد. امید است به قول خویش وفا کرده و گام نخست برای اعتمادسازی را محکم بردارد.

 

روزنامه شرق، ۱۶ شهریورماه ۹۶

یادداشت ها، مقالات و پیام های خود را جهت انتشار در پایگاه خبری معلم ایرانی، به آدرس iranimoallem@gmail.com ارسال بفرمایید.
Share

دیدگاه شما