یادداشت



کدخبر : 9757


درباره مقایسه ناقص آموزش و پرورش ایران با ژاپن از نگاه ۲۰:۳۰



متأسفانه رسانه انحصاری ملی که انحصار قطعی تمامی اطلاع رسانی های تلویزیونی را در داخل کشور در دست داشته و هیچ رقیب داخلی ای ندارد؛ چون خود را بدون رقیب می بیند و می داند که یکه تاز میدان داخلی است، اینگونه رفتار کرده و با پخش اخبار کارشناسی نشده و کاملا جهت دار قصد تخریب جایگاه معلمان و یا هر فرد یا جناحی را دارد که از قیافه اش خوشش نمی آید.



دوشنبه ۶ دی ۱۳۹۵ - ۲۱:۲۶ --
تعداد بازدید: 241 بازدید

در اخبار ۲۰:۳۰ جمعه سوم دیماه ۹۵ علل افت کیفیت آموزشی در مدارس را اینگونه عنوان کردند: تعطیلی بیش از حد، تعطیلی سه ماه تابستان معلمان، ۲۴ روز تعطیل رسمی در سال، تعطیلی پنجشنبه ها، و اینکه دانش آموزان در سال فقط ۱۵۰ روز به مدرسه می روند؛ در حالی که طبق آمار اعلام شده در رسانه ملی در ژاپن دانش آموزان ۲۵۰ روز به مدرسه می روند و…

که البته در این آمار اشاره نشد که در ژاپن دانش آموزان ۶ هفته تعطیلی تابستان، دو هفته تعطیلی زمستان و دو هفته تعطیلی بهار دارند؛ و یک ماه نیز به اردو میروند. همچنین دانش آموزان ژاپنی در مدرسه نهار می خورند، کلاسهای متنوع ورزشی دارند، مدارس مجهز و سالن های پیشرفته ورزشی و تفریحی دارند، آموزش و پرورش شان به اندازه کافی تنوع و جذابیت دارد و…
متأسفانه رسانه انحصاری ملی که انحصار قطعی تمامی اطلاع رسانی های تلویزیونی را در داخل کشور در دست داشته و هیچ رقیب داخلی ای ندارد؛ چون خود را بدون رقیب می بیند و می داند که یکه تاز میدان داخلی است، اینگونه رفتار کرده و با پخش اخبار کارشناسی نشده و کاملا جهت دار قصد تخریب جایگاه معلمان و یا هر فرد یا جناحی را دارد که از قیافه اش خوشش نمی آید. لذا برای پیشبرد اهداف خود که اهداف عده قلیلی ازجامعه ایرانی می باشد؛ از هیچ تلاشی دریغ نمی کند. گرچه که در این راه زیاد نتوانسته است موفق شود، و با این نوع رفتار ها فقط چهره خود را بعنوان یک رسانه گزینشی با اهداف خاص نمایان کرده است، و روز به روز مردم را از نگاه کردن به این رسانه بیزار تر کرده و مردم به غیر از مسابقات ورزشی و برخی سریال های تلویزیونی گوش چندانی به اخبار منتشر شده در این رسانه نمی دهند. اما باز جای گله مندی از این رسانه به حدی رسیده است که دیگر نمی شود ساکت ماند و چیزی نگفت.
در اخبار گزینشی منتشر شده در این رسانه، بارها شاهد بوده ایم که صحنه های گلچین شده از تنبیه دانش آموزان توسط برخی معلمان را انتخاب کرده و چنان بر روی آن جولان می دهند که انگار اگر این کار را نکنند از چندین و چند رقیب رسانه ایِ وجود نداشته شان عقب خواهند ماند. که این نشان از این دارد که افراد کار بلد و متخصصی در این رسانه مشغول به فعالیت نیستند و متولیان آن توان تشخیص سره از ناسره را ندارند. و نمی دانند که پایین آوردن شأن و منزلت معلمان در جامعه یعنی سقوط کامل آن جامعه در همه ی جهات. و توان درک این را ندارند که جایگاه معلمان در هر جامعه نشان دهنده میزان فرهنگ و تمدن و پیشرفت آن جامعه است.
در این اخبار که پخش شد اشاره نشد که در ایران اکثر کارمندان نیز پنجشنبه تعطیل هستند و ۲۴ روز تعطیلی تقویم، شامل دیگر کارمندان دولت هم می شود. و اشاره نشد که اساتید دانشگاه ۱۲ ساعت در هفته تدریس می کنند، و دو هفته قبل از ترم دو هفته بعد از ترم، دو هفته قبل از عید و دو هفته بعد از عید و تابستان نیز تعطیل هستند.
اشاره نشد که معلمان زمان هایی را که برای طرح سوالات امتحانی و تصحیح برگه های دانش آموزان که گاها امتحانات در ۴ صفحه و حداقل ۶ کلاس درسی و هر کلاس بطور میانگین شامل ۳۵ دانش آموز هستند که اگر آنها را در هم ضرب کنیم برابر با ۸۴۰ صفحه و اگر برای هر صفحه فقط دو دقیقه وقت بگذارند برای هر امتحان کمترین زمانی که مصرف می شود برابر با ۲۸ تا ۳۰ ساعت است که اگر آن را بر ۸ ساعت حضور روزانه دیگر کارمندان در محل کارشان تقسیم کنیم برابر با ۳ و نیم روز می باشد.

آن هم فقط برای حضور این کارمندان در محل کارشان و نه برای کار مفیدی که انجام می دهند. چون این ۳ و نیم روز بطور مداوم مفید بوده وگاها شخصی مانند بنده برای تصحیح اوراق امتحانی دانش آموزانم اوقات فراغت بیش از یک هفته  تا ده روزم صرف این کار و فقط یک امتحان ساده شده است. این در حالی است که برخی دبیران برای پر شدن ۲۴ ساعت مؤظفی شان به ۱۲ کلاس ۳۵ نفره هم می روند. دیگر سرو کله زدن با ۳۵ تا ۴۰ دانش آموز در کلاس، و در هر زنگ درسی و پر کردن لیست ها و الخ بماند…
بسیار غیر قابل هضم است که افرادی که به درستی قادر به کنترل یک یا دو فرزند خود در خانه نیستند، در باره معلمانی حرف می زنند که در روز حداقل سه کلاس ۳۵ نفره از ۳۵ خانواده متفاوت و ۳۵ فرهنگ و نوع تربیت مختلف را اداره و کنترل که می کنند هیچ، تازه به آنها علم می آموزند و روش های تربیتی صحیح را نیز به آنها یاد می دهند.

کارمندانی که میزان کار مفیدشان در روز طبق آمار رسمی اعلام شده بطور متوسط ۸ دقیقه می باشد؛ فکر نکنم اجازه داشته باشند در مورد معلمانی صحبت کنند که با این حجم کتاب های درسی، و تعداد کم ساعات تدریس برای هر درس، از لحظه ورود به کلاس تا لحظه خروج از کلاس، حتی یک دقیقه هم وقت استراحت ندارند. و اگر هم چند دقیقه وقت کنند فقط می توانند نقش مبصر کلاس را بازی کنند و بس…
ضمن اینکه اگر قصد مقایسه ایران با  کشوری مانند ژاپن را دارید باید در همه زمینه ها و شاخصه ها  این دو کشور را مقایسه کنید. نه فقط آموزش و پرورش دو کشور را مقایسه کرده و دیگر شاخصه ها مانند اقتصاد، تورم، پیشرفت های گوناگون، تجهیزات پزشکی، و… را رها کنید. لذا هرگاه شرایط و بسترهایی مانند کشور ژاپن را در همه زمینه ها در ایران نیز فراهم نمودید و آن مدارس و امکانات و تجهیزات آموزشی ای که در ژاپن وجود دارد را برای معلمان و دانش آموزان ایرانی نیز مهیا ساختید، آن وقت انتظار داشته باشد که معلمان و دانش آموزان ایرانی نیز همانند معلمان و دانش آموزان ژاپنی عمل کنند. این در حالی است که تمامی آمارهایی هم که در مورد ژاپن در این بخش خبری و در این ساعت منتشر شد، همگی کذب محض و صرفا شانتاژ رسانه ای بود. و نشان داد که کارکنان این رسانه ملی حتی حوصله یک سرچ ساده در اینترنت و کسب اطلاعات بیشتر در مورد مدارس و معلمان ژاپنی را ندارند. مع الوصف شمایی که حتی توانایی و تخصصی در پیشبرد صحیح کار خودتان را ندارید، لطف فرموده و در مورد مسائل تخصصی وزارت خانه ای عظیم چون آموزش و پرورش نظر نداده و کار را از این هم که هست خراب تر نکنید.

منبع: کانال اخبار فرهنگیان

یادداشت ها، مقالات و پیام های خود را جهت انتشار در پایگاه خبری معلم ایرانی، به آدرس iranimoallem@gmail.com ارسال بفرمایید.
Share

دیدگاه شما