یادداشت



کدخبر : 18354


جایگاه روابط‌ عمومی دانش‌بنیان در آموزش و پرورش



در روابط‌عمومی دانش‌بنیان مبتنی بر استفاده از ظرفیت‌های علمی، جایگاه روابط‌عمومی در آموزش و پرورش از یک بنگاه صرفا خبرپراکنی و مطبوعاتی و پخش آگهی و تبلیغاتی مدیر پرور به مقام مشاور امین و دلسوز بالاترین عضو دستگاه ارتقا می‌یابد و آن را به مثابه یک واحد عملیاتی سازمانی قدرتمند که برخلاف کالا فاقد تجلی عینی است، برسانیم که نتیجه عملیاتش بر متغیرهای ذهنی مخاطبانش رنگ و تاثیر می‌گذارد.



چهارشنبه ۱۵ شهریور ۱۳۹۶ - ۶:۰۱ --
تعداد بازدید: 295 بازدید

روابط‌عمومی از دیرباز دارای جایگاه و اهمیت خاصی بوده است در دنیای امروز و با توجه به آن رشد شتابان و فزاینده‌ فناوری‌های نوین اهمیت و جایگاه روابط‌عمومی را دوچندان کرده است، به گونه‌ای که جایگاه آن در اکثر ادارات و سازمان‌ها ارتقا یافته و مستقیما زیرنظر بالاترین مقام سازمان فعالیت می‌کند.
روابط‌عمومی‌ها در بدو خلقت، صرفا به دنبال متقاعدسازی مخاطب و همراه‌ساختن او با اهداف سازمان و در واقع ابزار تبلیغ و ایفای نقش رسانه‌ای بوده اما در واقع ابزاری است که از یک طرف باعث آگاهی مدیران از محیط پیرامون و از طرف دیگر باعث انعکاس درست فعالیت سازمان به مخاطب می‌شود.
با گذشت زمان و تکوین ساختار این نهاد در پرتو دانش جدید و استفاده از مدل‌های نوین تشکیلاتی و کاربردی در یک ساختار منسجم و حرفه‌ای نقش روابط‌عمومی، پاسخگویی به نیازهای زمانه با بخش‌های مختلف آموزش و پرورش در قبال آگاهی به جامعه فرهنگیان و مردم است و به آن وجهی قانونمند و تشکیلاتی می‌دهد؛ به عبارت دیگر در عصر جدید روابط‌عمومی دانش‌بنیان به عنوان یکی از راهبردهای کلان در آموزش و پرورش ماموریت دارد تا پیام‌های گوناگون و بازخوردهای مختلف را طبقه‌بندی و تفسیر کرده و رابط گروه‌ها، تشکل‌ها و زبان‌ گویای مخاطبان و مردم شود تا بدین‌ترتیب براساس تعامل تفاهم‌آمیز با گروه‌های مختلف در فرهنگیان و اولیای دانش‌آموزان به سوی توسعه پایدار اجتماعی‌گذار کند. هدایت و ارزیابی برنامه‌های اجرایی و ارتباطی برای دستیابی به فهم مشترک گروه‌های تاثیرگذار و تحقق اهداف سازمانی یکی از وظایف روابط‌عمومی دانش‌بنیان است تا بتواند در پرتو سیاستگذاری‌های کلان اعم از تعیین اهداف‌، برنامه‌ریزی، بودجه‌ریزی، مقابله با چالش‌ها و مشکلات و همچنین اجرای تمامی این برنامه‌های مرتبط با اسناد بالادستی کشور، در گرو مشورت‌پذیری، دخالت گرایش‌های مختلف و به رسمیت شناختن رسانه‌های مختلف و باز کردن در‌های آموزش وپرورش به روی صاحب‌نظران، بازیگران، تشکل‌های صنفی و برنامه‌ریزان و منتقدان کشور در فرآیند تصمیم‌گیری در امور است و در این شرایط می‌توان روابط‌عمومی را از پوسته سنتی و کارکرد تصدیگری خود خارج کرده و به آن واقعیت عینی و سیاستگذاری بدهیم.
در روابط‌عمومی دانش‌بنیان مبتنی بر استفاده از ظرفیت‌های علمی، جایگاه روابط‌عمومی در آموزش و پرورش از یک بنگاه صرفا خبرپراکنی و مطبوعاتی و پخش آگهی و تبلیغاتی مدیر پرور به مقام مشاور امین و دلسوز بالاترین عضو دستگاه ارتقا می‌یابد و آن را به مثابه یک واحد عملیاتی سازمانی قدرتمند که برخلاف کالا فاقد تجلی عینی است، برسانیم که نتیجه عملیاتش بر متغیرهای ذهنی مخاطبانش رنگ و تاثیر می‌گذارد. با توجه به رشد فزآینده شبکه‌های اجتماعی پیام‌رسان و سهولت دسترسی مردم به اخبار و اطلاعات در جامعه، روابط‌عمومی در آموزش و پرورش باید برای مخاطبانش علاوه بر تولید خوراک فکری و فرهنگی را در قالب محتواهای جدید مبتنی بر فناوری‌های نوین به انتظارات واقع‌بینانه مخاطبان خود با قید احتیاط، مشروط یا تعدیل برنامه‌های تاریخ گذشته پاسخ مناسب و مستدل بدهد. به عبارت دیگر در نگاه امروزی کارکرد روابط‌عمومی باید در جهت جلب مشارکت عمومی صاحبان فکر و اندیشه در راستای پیشبرد برنامه‌ها و نظارت موثر و پایدار آنها در عملکرد دستگاه و پیگیری امور باشد که رسیدن به این مهم در دولتی که قرار است آموزش و پرورش در اولویت باشد، نیاز به عزم تمام نیروهای موجود در آموزش و پرورش از یک سو و تدبیر و درایت مسوولان عالی قوای مقننه و قضاییه دارد.

 
منبع: روزنامه اعتماد

یادداشت ها، مقالات و پیام های خود را جهت انتشار در پایگاه خبری معلم ایرانی، به آدرس iranimoallem@gmail.com ارسال بفرمایید.
Share

دیدگاه شما