چند روز پیش جناب بطحایی وزیر محترم آموزش و پرورش و دیروز جناب نجات بهرامی معاون روابط عمومی این وزارتخانه اعلام کردند مدارس تا ۲۸ اسفند باز است و معلمان حق تعطیلی مدارس را ندارند، حتی جناب بهرامی پا را فراتر نهاده و طبق قوانین از مدیران مدارس خواسته اند تا با دانش آموزان و معلمان متخلف برخورد قانونی کنند.

تعطیلات خارج از ضوابط، بدون شک یک فرهنگ نادرست و آسیب‌زننده به پیشرفت کشور است و در خواست وزیر و حتی تهدید جناب معاون در کنار یادآوری وظایف معلمان البته که حرف متین و درستی است، اما همین حرف متین و درست بهانه‌ای شد که ما نیز متقابلا وظایف وزیر محترم را یادآور شده و حرفهای متین دیگری را که فراموش شده‌اند را بیان کنیم که امیدواریم ایشان در قبال این انتقادات پاسخگو باشند.

آقای وزیر آیا انجام وظایف معلمان، یک طرفه است یا دو طرفه؟ و آیا شما نیز در قبال آنها وظایفی دارید یا خیر؟ اگر متقابل است، که حتما چنین است، آیا شما و معاونان محترمتان به وظایفتان در قبال معلمان و دانش‌آموزان عمل نموده‌اید که انتظار انجام وظایف تمام و کمال را از آنها دارید؟ آقای وزیر آیا همانگونه که با صدای بلند در رسانه‌ها وظایف معلمان را یادآور می‌شوید با همان صدا نیز به جامعه گزارش داده‌اید که یکسال است حق الزحمه‌ی اضافه کار معلمان را پرداخت نکرده‌اید؟!  و آیا همانگونه که حضور معلمان تا ۲۸ اسفند را وظیفه آنها و الزامی می‌دانید، پرداخت مطالبات قانونی آنها بعد یکسال را نیز وظیفه‌ی خود و الزامی می‌دانید یا خیر‌؟

آقای بطحایی؛ معاون شما با مقایسه آموزش و پرورش با دیگر ادارات به‌درستی خواستار برخورد با متخلفان شده‌اند! اما آیا معلمان نیز مانند ایشان چنین حقی داشته و می‌توانند خود را با دیگر کارمندان مقایسه و خواستار برخورد با مسئولین وزارت آموزش و پرورش‌، به‌علت تبعیض بین آنها و دیگر کارمندان شوند؟ و همچنین از شما بخواهند که توضیح دهید کدام وزارتخانه، مطالبات کارمندانش را بعد از یکسال پرداخت نکرده و با این حال آنها را تهدید به برخورد می‌کند؟ یا نه این فقط حق شماست که مقایسه کنید و وظیفه معلمان است که فقط یک طرفه وظایفشان را انجام دهند؟

آقای وزیر؛ معاون روابط عمومی شما از معضل بزرگی به نام تعطیلات برای آموزش سخن گفته‌اند که البته باز هم حرف درست و متینی فرموده‌اند، اما چرا در کنار آن، از معضل بزرگتر آموزش یعنی عدم پرداخت سرانه و تامین هزینه‌های مدارس سخنی نگفته‌اند؟ و البته چه خوب فرمودند که مدیران موظف به برخورد با معلمان و دانش آموزان متخلف‌اند، اما چرا نفرمودند که چه ارگانی مسئول برخورد با مسئولان وزارتخانه‌ای است که حتی هزینه اداره مدارسش را هم پرداخت نمی‌کند؟ یا چرا نگفتند همان مدیر مدرسه‌ای که مسئول برخورد با بی‌نظمی‌هاست، با بی‌نظمی عدم پرداخت هزینه‌های آب و برق و گاز و حتی پول ماژیک و گچ مدرسه‌اش چه کند؟ و ای کاش این را نیز از مدیران می‌خواستند که توضیح دهند هزینه‌های مدارس را تا کنون چگونه تامین نموده‌اند؟

جناب وزیر؛ خبر دارید که در بعضی مدارس حتی هزینه‌ی ورقه امتحانی برای برگزاری امتحانات را هم باید با خواهش و تمنا از دانش‌آموزان دریافت کنند؟! و آیا اینها برای آموزش و پرورش یک کشور فاجعه است یا خیر و فقط تعطیلی دو روز آخر سال معضل و فاجعه است؟

جناب بطحایی؛ چه شایسته، از احترام به قانون و رعایت آن توسط معلم و دانش‌آموز و خانواده‌های آنها سخن گفته‌اید اما همان دانش‌آموز و خانواده‌اش نیز حق دارند به شما یادآور شوند که طبق قانون اساسی تحصیل رایگان حق آنهاست و آنها وظیفه‌ای در قبال هزینه آب و برق و ورقه امتحانی و..‌. ندارند. شاید بیان کنید این تخلف است و هیچ مدیری حق دریافت هزینه از دانش‌آموزان را ندارد اما چرا به همان مدیر راهکاری ارائه نمی‌دهید که چگونه بدون دریافت سرانه، باید مدرسه‌اش را اداره کند؟ آیا می دانید که بخشنامه عدم دریافت هزینه از دانش آموز در اول مهر بیشتر شبیه به یک طنز تلخ شده است؟

جناب بطحایی؛ وقتی وزارتخانه تحت مدیریت شما به بالاترین قانون کشور یعنی قانون اساسی آنچنان که باید و شاید پایبند نیست، چه انتطاری دارید که معلم و دانش‌آموزان تحت مدیریت شما به بخشنامه‌های شما پایبند باشند؟

آقای بطحایی عزیز؛ شما نیز وزیری هستید دقیقا با اختیارات و جایگاهی مانند دیگر وزرای کابینه؛ اما یک سوال پاسخ داده نشده سالیان متمادی است که در ذهن همکاران فرهنگی شما باقی مانده؛ اینکه: “چه تفاوتی است بین وزرای دیگر وزارتخانه‌ها که می‌توانند بودجه‌ی اداره‌ی وزراتخانه‌هایشان و البته رفاه و آسایش و مطالبات کارمندانشان را در همان هیئت دولت و از همان مجلس جذب کنند اما شما و تمام وزرای آموزش و پرورش قبل شما این توان را ندارید؟”

هرچند فقط کافیست به معضلات فرهنگی جامعه بنگریم تا پاسخ این سوال را یافته و همچنین پی به نگاه نادرست دولتمردان به امر آموزش و فرهنگ ببریم. در پایان آخرین توصیه‌ام به شما وزیر محترم و دیگر همکارانتان که : “آقای وزیر لطفا یک سوزن به خودتان بزنید و یک جوالدوز به معلمان !!”

*امیر معلمی؛ پژوهشگر موسسه احیاگران تمدن فاخر

سایت خبری الف